23 Ιουλ 2017

Πολ Ποτ. Η αλήθεια δεν είναι ποτέ αυτή που μας σερβίρουν τα φερέφωνα του συστήματος

Το ζήτημα της ιστορίας του κομμουνιστικού κινήματος έχει πολλές και ιδιαίτερες δυσκολίες. Η κύρια δυσκολία στην αναζήτηση της πραγματικότητας, έχει να κάνει με την ήττα του κινήματος, με την επικράτηση ακόμη και στις γραμμές του απόψεων που τελικά στόχος τους δεν είναι να δουν τα πραγματικά γεγονότα, δεν αναζητούν τι και ποιοι κρύβονται πίσω από αυτά, τι εκφράζουν οι απόψεις και οι πρακτικές που εφαρμόστηκαν όπου επικράτησε το κίνημα, ποιο είναι το ταξικό τους υπόβαθρο και ποιοι οι στόχοι τους ως προς το προχώρημα της επανάστασης, ώστε με σοβαρή κριτική ματιά και με ταξική θεώρηση της ιστορίας να βγουν τα αναγκαία συμπεράσματα για το σήμερα και το μέλλον. Αυτό που έχει επικρατήσει, σε ότι έχει απομείνει να λέγεται κομμουνιστικό κίνημα και αριστερά,  είναι κατά κύριο λόγο η αταξική θεώρηση της ιστορίας με στόχο την απολογία στο σύστημα. Για να φτάσουμε σε αρκετές περιπτώσεις "αριστερών" και "κομμουνιστών" να γίνονται πιο αντικομμουνιστές και από τον αντίπαλο. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα βεβαίως είναι η περίπτωση του Στάλιν και της περιόδου όπου ηγούνταν της προσπάθειας στη Σοβιετική Ένωση. Κανένας άλλος ηγέτης, καμιά άλλη περίοδος της ύπαρξης της ΕΣΣΔ δεν έχει απασχολήσει τόσο πολύ και τόσο αρνητικά. Έχουμε πλέον φτάσει στο σημείο να δυσκολευόμαστε να ξεχωρίζουμε την αστική προπαγάνδα από την "αριστερή" κριτική, έχουμε φτάσει στο σημείο το όνομα του Στάλιν να αποτελεί μεγαλύτερο φόβητρο ακόμη και από αυτό του Χίτλερ. Και για αριστερούς!

Μια άλλη τέτοια περίπτωση όπου η επικράτηση της αστικής προπαγάνδας είναι πλήρης και η διερεύνησή της συναντά πολλές δυσκολίες είναι αυτή της Καμπότζης και του Πολ Ποτ. Σε αυτό βέβαια συνέβαλε ιδιαίτερα και η ΕΣΣΔ, όπως και τα κόμματα που στοιχήθηκαν με αυτή, των ρεβιζιονιστών. Για να μη γράφουμε πολλά προχωράμε στην αναδημοσίευση από το blog Η ιστορία διδάσκει και εμπνέει ένα παλαιότερο άρθρο της Προλεταριακής Σημαίας (φυλ. 360, στις 30/5/1998) για τη Καμπότζη. Γιατί πράγματι η ιστορία δεν είναι αυτή που μας σερβίρουν τα φερέφωνα του συστήματος αλλά δεν είναι και αυτή που μας σερβίρουν όσοι πλέον την έχουν καταπιεί αμάσητη από τα "αριστερά" και ..."κομμουνιστικά"!

Ο τίτλος του άρθρου είναι αυτός της ανάρτησης:

Τα τελευταία χρόνια, κατά τακτά διαστήματα η αντιδραστική προπαγάνδα (και όχι μόνο) αναφέρεται στα «εγκλήματα» του Πολ Ποτ και των Κόκκινων Χμερ στην Καμπότζη. Με τον πρόσφατο θάνατο του Πολ Ποτ αναζωπυρώθηκε η σχετική προπαγάνδα, με ιδιαίτερο χαρακτηριστικό (όχι τυχαία) την προσωποποίηση της ευθύνης, την απόδοσή της εξ ολοκλήρου σχεδόν στον Πολ Ποτ και μόνο. Εντύπωση μάλιστα προκαλεί η ευκολία με την οποία διάφοροι «αριστεροί» όχι μόνο καταπίνουν αμάσητο ό,τι τους σερβίρει η αντιδραστική προπαγάνδα, αλλά και το αναπαράγουν προσδίδοντάς του και «αριστερή» επικύρωση.

Προς τι όλη αυτή η πρεμούρα; Πρόκειται άραγε για απαίτηση της Ιστορίας; Για την αναγκαιότητα να φωτιστούν κάποιες πτυχές της και να αποδοθούν οι αντίστοιχες ευθύνες; Όχι, καθόλου. Πρόκειται για ζήτημα «σημερινό», που εντάσσεται στις ανάγκες και τους στόχους της αντιδραστικής προπαγάνδας.

Όσο μας αφορά, είμαστε όχι απλώς δύσπιστοι, άλλο αρνητικοί σε ό,τι σερβίρει η αντίδραση.

Τα παραδείγματα είναι άπειρα, κι αν θέλουν ας διδαχτούν κάποιοι από τα σχετικά πρόσφατα γεγονότα της Ρουμανίας. (Πώς πλασαρίστηκαν, πώς τα κατάπιαν κάποιοι και τι αποκαλύφτηκε ένα χρόνο αργότερα). Πολύ περισσότερο όταν γνωρίζουμε ότι ένας βασικός άξονας σήμερα της αντιδραστικής προπαγάνδας κινείται στην κατεύθυνση να καταδείξει πως η ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος δεν είναι παρά μια ιστορία «εγκλημάτων». Πρόσφατη είναι η επιχείρηση της «Μαύρης Βίβλου των εγκλημάτων του κομμουνισμού», όπου ούτε λίγο ούτε πολύ επιχειρείται η εξομοίωση του κομμουνισμού με το ναζισμό. Χρηματοδότης της εκστρατείας τα ταμεία του συστήματος και διεκπεραιωτές (με το αζημίωτο βέβαια) διάφοροι «επιφανείς» και πρώην «αριστεροί». Πρόκειται για δοκιμασμένες μέθοδες του συστήματος που ούτε πρώτη φορά τις βλέπουμε (ας ανατρέξουν λ.χ. κάποιοι σε περιγραφές των «εγκλημάτων» των κομμουνάρων απ’ τα αστικά φύλλα της εποχής) ούτε βέβαια τελευταία. Όσο θα αναπτύσσεται η πάλη των λαών τόσο περισσότερο θα αναπαράγεται η αντίστοιχη προπαγάνδα, αλλά και τόσο περισσότερο θα ξεφτίζει στα μάτια των εργαζομένων σαν πολυμεταχειρισμένο εμπόρευμα που πλασάρεται από εκείνους που θέλουν να φράξουν το δρόμο της διεκδίκησης αυτών που τους ανήκουν και ακριβώς με αυτό το στόχο.

Όπως αναφέραμε, λοιπόν, είμαστε δύσπιστοι και αρνητικοί σε όλα αυτά, ακόμη και όταν δεν ξέρουμε, πολύ περισσότερο μάλιστα που γνωρίζουμε κάποια πράγματα και βλέπουμε να σερβίρονται εντελώς αναποδογυρισμένα. Ας δούμε λοιπόν λίγο πιο συγκεκριμένα.

Αυτό που καταρχήν θα 'πρεπε να 'ναι αυτονόητο είναι πως το ζήτημα αφορά το κίνημα των Κόκκινων Χμερ και όχι απλά του Πολ Ποτ (πέρα από τις όποιες ιδιαίτερες ευθύνες του ως ηγέτη αυτού του κινήματος). Το κίνημα των Χμερ έχει μια μακρά διαδρομή στην ιστορία της Καμπότζης (και της Ινδοκίνας γενικότερα) και ο ίδιος ο Πολ Ποτ ηγέτης του επί δεκαετίες. Σημαντικός και αποφασιστικός ο ρόλος του στην πάλη των λαών της Ινδοκίνας ενάντια στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό. Ας θυμίσουμε κάποια πράγματα.

Ενώ μαίνεται η αμερικανική επιδρομή στο Βιετνάμ, η Καμπότζη υπό τον προοδευτικό (για εστεμμένο) βασιλιά της Νοροντόμ Σιχανούκ κρατάει ουδέτερη στάση. Ωστόσο μέσα από το βόρειο τμήμα της Καμπότζης περνάει μια γραμμή ανεφοδιασμού των Βιετ Κονγκ, η γνωστή ως «οδός Χο Τσι Μινχ». Οι Χμερ λειτουργούσαν ως δύναμη στήριξης αυτής της γραμμής, κρατώντας ταυτόχρονα μια διακριτική στάση απέναντι στον Σιχανούκ. Είναι χαρακτηριστικό ότι μια από τις πρώτες και μεγαλύτερες ήττες των Αμερικανών στον πόλεμο του Βιετνάμ ήταν όταν επιχείρησαν να αποκόψουν την «οδό Χο Τσι Μινχ», εισβάλλοντας στην Καμπότζη, και όπου η συνδυασμένη πάλη Βιετναμέζων και Χμερ τους πήρε παραμάζωμα και τους κυνήγησε μέχρι τις βάσεις εξόρμησής τους. Απέναντι σ’ αυτό το πρόβλημα οι Αμερικάνοι οργανώνουν πραξικόπημα στην Καμπότζη, ανατρέπουν τον Σιχανούκ και επιβάλουν ως δικτάτορα τον Λου Νολ που συμπαρατάσσεται στον πλευρό τους στον πόλεμο. Τα αποτελέσματα ωστόσο είναι εντελώς αντίθετα από αυτά που προσδοκούσαν οι ΕΠΑ. Το αντάρτικο φουντώνει, απλώνεται σ’ όλη τη χώρα και τελικά… νικάει.


Αναφερόμαστε εδώ σε ένα γεγονός που μάλλον αγνοούν οι νεότεροι. Ότι δηλαδή οι Αμερικάνοι νικήθηκαν και διώχτηκαν πρώτα από την Καμπότζη, ότι οι Κόκκινοι Χμερ, μπήκαν στην Πνομ Πενχ ένα χρόνο νωρίτερα πριν την πανωλεθρία των ΕΠΑ στο Βιετνάμ. Αυτό βέβαια ήταν κάτι που δεν «συγχώρεσαν» οι ΕΠΑ στους Χμερ και τον Πολ Ποτ.

Λίγο διάστημα μετά αρχίζει η καμπάνια των ΕΠΑ και γενικότερα των Δυτικών για τα «εγκλήματα» των Χμερ. Χαρακτηριστικό τότε υπήρξε ένα σχόλιο του «Ριζοσπάστη» που αναρωτιόταν μήπως τα αστικά φύλλα και οι δημοσιογράφοι τους μετρούν τα «θύματα των Χμερ ανάλογα με τα δολάρια που παίρνουν». Μόνο που μετά από 1-2 χρόνια ο ίδιος ο «Ριζοσπάστης» υιοθέτησε κι αυτός τις αντίστοιχες απόψεις και συμπαρατάχθηκε με την δυτική προπαγάνδα. Οπότε εύλογα αναρωτηθήκαμε κι εμείς σε ανάλογο -τότε δικό μας σχόλιο, σε ποιο νόμισμα εξαργυρώνει ο «Ρ» τον αριθμό των θυμάτων που προβάλλει. (Υποθέσαμε πως μάλλον σε ρούβλια θα 'πρεπε να ήταν). Τι έγινε και τι μεσολάβησε ωστόσο στο μεταξύ διάστημα;

Ένα από τα βασικά προβλήματα που αντιμετώπισε η νέα επαναστατική κυβέρνηση της Καμπότζης ήταν η ερήμωση και η καταστροφή της χώρας από την ιμπεριαλιστική επιδρομή και τον πόλεμο. Μια ειδικότερη έκφραση του προβλήματος ήταν η συγκέντρωση ενός μεγάλου μέρους του πληθυσμού (σχεδόν το μισό) στην πρωτεύουσα Πνομ Πενχ. Οι αιτίες βρίσκονταν όχι μόνο στο ότι ένας κόσμος στη διάρκεια του πολέμου κατέφυγε στην πρωτεύουσα, αλλά και σε συγκεκριμένη πολιτική των Αμερικανών που έδιωχναν τον κόσμο από τα χωριά (πάγια τακτική αντιμετώπισης του ανταρτοπόλεμου) μιας κι αυτά αποτελούσαν βάση του επαναστατικού αντάρτικου στρατού.

Το πρόβλημα ήταν μεγάλο και μια από τις βασικές αποφάσεις της επαναστατικής κυβέρνησης ήταν να επιστρέψει ο κόσμος στα χωριά του για να αποσυμφορηθεί η Πνομ Πενχ (όπου ο κίνδυνος πείνας και επιδημιών ήταν μεγαλύτερος), αλλά και κύρια για να καλλιεργηθεί η γη που είχε εγκαταλειφθεί και ερημώσει και να τραφεί ο πληθυσμός. Αναμφισβήτητα επρόκειτο για σωστή απόφαση. Όσον αφορά τώρα τον τρόπο με τον οποίο αυτή εφαρμόστηκε, οι πληροφορίες (οι δικές μας τουλάχιστον) είναι ελλιπείς και αντιφατικές.

Ότι θα υπήρξαν υπερβολές, χρήση βίας, λαθεμένες κινήσεις αυτού ή εκείνου του χαρακτήρα και έκτασης είναι πάντα μέσα στις πιθανότητες, αλλά άλλο αυτό και άλλο οι τερατολογίες στις οποίες επιδίδεται ο αστικός -και όχι μόνο- Τύπος.

Η επόμενη σημαντική εξέλιξη συνδέεται με την εισβολή του ...Βιετνάμ στην Καμπότζη. Όσοι σήμερα «ενημερώνονται» από τον αστικό Τύπο σχηματίζουν την εντύπωση πως περίπου η Καμπότζη επιτέθηκε στο Βιετνάμ και το τελευταίο «αναγκάστηκε» να εισβάλει.

Η πραγματικότητα είναι διαφορετική και πασίγνωστη. (Ακόμη και σ’ αυτούς που συνειδητά τη διαστρεβλώνουν). Στο Βιετνάμ μετά τη νίκη επί των ΕΠΑ αναπτύχθηκαν τάσεις ηγεμονισμού απέναντι στους λαούς και τις χώρες της περιοχής (Λάος, Καμπότζη). Ταυτόχρονα τις τάσεις αυτές υπέθαλπε και ο σοβιετικός τότε σοσιαλιμπεριαλισμός που ήθελε το χτύπημα της Καμπότζης η οποία πρόσκεινταν στην Κίνα Οι εξελίξεις υπήρξαν δραματικές και τραυματικές για το σύνολο τότε του αριστερού κόσμου από όποια πλευρά και αν τις δει κανείς.

Γιατί την εισβολή του Βιετνάμ στην Καμπότζη ακολούθησε η επίθεση της Κίνας στα βόρεια σύνορα του Βιετνάμ, που αποκρούστηκε από το βιετναμικό στρατό. Το αποτέλεσμα όσο αφορά την Καμπότζη υπήρξε η εγκαθίδρυση από τους Βιετναμέζους μιας κυβέρνησης ανδρεικέλων στην Πνομ Πενχ και η επιστροφή των Κόκκινων Χμερ στη ζούγκλα και το αντάρτικα. Η κυβέρνηση των ανδρεικέλων παρ’ όλη τη στρατιωτική παρουσία των Βιετναμέζων, την ανοιχτή υποστήριξη της Μόσχας και τη «διακριτική» αρχικά, στάση της Δύσης, δεν μπόρεσε να σταθεί. (Τώρα, το πώς το κατόρθωσαν αυτό οι Χμερ έχοντας «εξοντώσει» το μισό περίπου πληθυσμό της Καμπότζης, θα περιμένουμε να μας το «εξηγήσουν» κάποιοι).

Σ' όλα αυτά τα χρόνια εξελίσσεται μια συνεχής αντιπαράθεση, αιματηρή πολλές φορές, όπου εμπλέκονται ντόπιες αστικές πολιτικές δυνάμεις διαφόρων τάσεων, αποκλίσεων και εξαρτήσεων, ο Σιχανούκ, που επέστρεψε από το Πεκίνο όπου είχε καταφύγει, το Βιετνάμ, η ΣΕ (παλιότερα), η Κίνα και όλο και πιο ενεργά από ένα σημείο και πέρα η Δύση, είτε μέσω του ΟΗΕ και των «διαμεσολαβήσεών» του είτε χωρίς αυτόν. Και από την άλλη μεριά οι Χμερ.

Στο ίδιο διάστημα επιχειρήθηκαν διαφόρων ειδών και διασταυρώσεων συνασπισμοί και συμβιβασμοί ενάντια στους Χμερ ή ακόμη και με τους ίδιους τους Χμερ (!) κατά κανόνα εφήμεροι και ασταθείς. Εξελίξεις που επέτειναν στο έπακρο τις αρνητικές συνέπειες για τη χώρα και το λαό της, την ερήμωση, την καταστροφή. Σήμερα την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές η Καμπότζη παραμένει μια ανοιχτή πληγή.

Ποιος ευθύνεται για όλα αυτά; Αν δεχτούμε την άποψη των ιμπεριαλιστών και των φερεφώνων τους, δεν φέρει καμιά ευθύνη η αποικιοκρατία (παλιότερα).

Αθώος ο ιμπεριαλισμός που τη διαδέχτηκε στην επικυριαρχία της περιοχής. Λευκές ως περιστέρες οι ΕΠΑ που επέδραμαν στη χώρα, άσπιλη και αμόλυντη η δικτατορία που εγκαθίδρυσαν. Κατά συνθήκην απαλλάσσονται των ευθυνών τους ο σοβιετικός σοσιαλιμπεριαλισμός, ο ηγεμονισμός της Κίνας, του Βιετνάμ. Όχι μόνο δεν ευθύνεται αλλά είναι και «ευεργετικός» ο ρόλος των ιμπεριαλιστών που στα πλαίσια του συνεχιζόμενου ανταγωνισμού τους συνεχίζουν μέσω των ανδρεικέλων τους, ή και επεμβαίνοντας άμεσα να ταλανίζουν τη χώρα. Όλοι αυτοί είναι αθώοι και το μόνο που ευθύνεται είναι το εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα της χώρας με τα λάθη και τα «εγκλήματά» του. Συγνώμη αλλά εμείς αυτό το φαγητό δεν θα το φάμε.

Από κει και πέρα και όπως ήδη αναφέραμε, το κίνημα των Χμερ και ο Πολ Ποτ ως ηγέτης του είναι πιθανό να διέπραξαν έως και μεγάλα λάθη, πολύ περισσότερο αν πάρουμε υπόψη τις πολλαπλές πιέσεις και τον άκρως δυσμενή συσχετισμό τον οποίο αντιμετώπιζαν.

Οι πληροφορίες μας (και δεν δεχόμαστε σαν τέτοιες αυτές που μας σερβίρει το σύστημα) δεν μας επιτρέπουν ολοκληρωμένη άποψη. Επιφυλασσόμαστε λοιπόν ως προς αυτό, μέχρις ότου μπορέσουμε να αποκτήσουμε έγκυρη πληροφόρηση και κυρίως τις απαντήσεις που θα δώσει στο ζήτημα το ίδιο το κίνημα της Καμπότζης.

23 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Παλιό και πάντα επίκαιρο άρθρο.
Και για απαντήστε μου τώρα όμως, γιατί, με ποια λογική δεν αναφέρεται ο συγγραφέας του ?
π.α.ν.λ.

Αντίσταση στις γειτονιές είπε...

Γιατί πολύ πιθανό να δημοσιεύθηκε χωρίς όνομα και στη Π.Σ. το '98, κάτι που συνηθίζεται άλλωστε σε αρκετά της άρθρα. Μάλλον δεν το έχεις προσέξει κάτι τέτοιο.

Αλλά επειδή εγώ δεν το ελέγχω μπορείς να απευθύνεις το ερώτημα στο blog απ' όπου το αντιγράψαμε και το έχει αναδημοσιεύσει από τις 5 Ιουνίου και το οποίο δε συνηθίζει να κρύβει ονόματα ακόμη και αρθρογράφων που δεν έχουν πλέον σχέση με το ΚΚΕ(μ-λ), γιατί προφανώς κάτι τέτοιο εννοείς με το, όπως το συνηθίζεις, υπονοούμενό σου. Να υποθέσω ότι δεν το είδες εκεί, ούτε πρόσεξες ότι από εκεί το αντιγράψαμε εδώ!

Εσύ πάλι γιατί το κρύβεις και δε μας λες το όνομά του; Αφού ξέρεις ποιος το έγραψε. Με ποια λογική δε μας λες στα ίσα γιατί θεωρείς δεδομένη τη λογοκρισία του ονόματος; Από ευγένια ή γιατί σε αρέσει απλά να σπέρνεις εντυπώσεις από εμπάθεια;

Ανώνυμος είπε...

Η ειρωνεία (παιδικού τύπου θα έλεγα) καταμαρτυρά αρκετά πράγματα.
Προφανώς και γνωρίζω την πολιτική μη ενυπόγραφων άρθρων στην εφημερίδα.
Συγκεκριμένα είμαι ένας εξ αυτών που την έχει υποστηρίξει και εναντιωθεί στην αλλαγή - ανατροπή της.
Κατά τα άλλα εγώ εδώ το διάβασα, εδώ και απεύθυνα ερώτημα, όπως είναι και φυσιολογικό, αλλά και δικαίωμά μου άλλωστε.
Παρακάτω : άνθρωποι είμαστε και λάθη κάνουμε.
Αν ας πούμε έχεις δίκιο (κάτι που βέβαια δεν το νομίζω) και ο συγγραφέας δεν είναι πλέον στο κκε μλ (και όχι φυσικά "δεν έχει σχέση με το κκε μλ", αυτό είναι αντιδιαλεκτική σοφιστεία συνειδητά ειπωμένη), τότε έχω κάνει λάθος εγώ.
Αν από την άλλη έχω δίκιο εγώ και ο συγγραφέας είναι αυτός που το όνομα του αναγράφεται στη "προλεταριακή σημαία" ως αυτό του εκδότη της, τότε όχι απλά έχει σχέση με το κκε μλ, αλλά με μια σχηματική φράση υπερβολής θα έλεγα ότι "είναι - βασικά ήταν - το κκε μλ", και ότι προφανώς δεν έχει νόημα η μη αναγραφή του ονόματος του, μάλιστα για ένα θέμα ιστορικού χαρακτήρα (με την νέα τακτική υπογραφής άρθρων εν ισχύ).

Ή έχει νόημα....

Και πως το πιστοποιώ το "υπονοούμενο" ?
Με πολλές μη αναφορές, σε πολλές αστοιχείωτες, έως και ανήθικες θα τολμούσα να πω, φορές και με πάρα πολλά άλλα τα οποία θέλουν πολύ χώρο για να γραφτούν και επίσης δεν επιλέγω να το κάνω, "εδώ και τώρα"

Στο άλλο θέμα τώρα, στο οποίο μάλιστα έχεις την αίολη εντύπωση ότι μπορείς "να μου την πεις" και έτσι "να με στριμώξεις", με ένα στυλ (αλλά και περιεχόμενο) που για μία ακόμα φορά δεν ταιριάζει με τη ποιότητα που έχεις σαν αγωνιστής και σαν άνθρωπος.

Θες το όνομα μου ?
Είσαι με τα ενυπόγραφα σχόλια ?
1ον : υπόσχομαι ότι στο επόμενο άρθρο το οποίο θα σχολιάσω (αν και όταν υπάρξει) θα στο δώσω, μαζί με το π.α.ν.λ για να μπορείς να πιστοποιήσεις τις ταυτίσεις που μάλλον ήδη βέβαια ξέρεις.
2ον : μόλις στο δώσω μπορείς να επαναλάβεις την επιλεκτική λογοκρισία (θα έλεγα και το προληπτικό κλείσιμο σχολίων, αλλά δυστυχώς μάλλον πλέον δεν χρειάζεται, όπως ίσως δεν χρειάζεται πλέον και καμία λογοκρισία αφού, "η δουλειά έχει γίνει").
3ον : πολλοί σύντροφοί σου για αρκετά χρόνια έγραφαν ανυπόγραφα στους μεταξύ μας διαλόγους. Δεν είδα κάποια παρατήρησή σου σε αυτούς παρά τις συνεχείς επισημάνσεις από την μεριά μου. Κυρίως είδα μια πλήρη αντιστροφή της πραγματικότητας στην οποία εγώ (ίσως και άλλοι) κατηγορηθήκαμε για ανυπόγραφα άρθρα στις αντι - γειτονιές, την ώρα που αυτό γίνονταν ακριβώς από τους ανθρώπους που έκαναν αυτό για το οποίο κατηγορούσαν άλλους, αλλά και από κάποιους οι οποίοι "μια χαρά ήξεραν" την πραγματικότητα (και συντελούσαν σε αυτή).
Εξού και το π.α.ν.λ. = πρώην αυτολογοκριμένος νυν λογοκριμένος.
Από το επόμενο άρθρο λοιπόν (σε αυτό δεν θα ήθελα για ειδικούς λόγους) που θα αξιολογήσω ότι θέλω να σχολιάσω (αν υπάρξει) θα το κάνω όπως το έκανα για χρόνια, ενυπόγραφα, και εσύ μπορείς να κάνεις αυτό που θα κρίνεις,
ή αυτό που θα κρίνουν άλλοι.
π.α.ν.λ.

Ανώνυμος είπε...

Ο μικροαστικος εγωισμος σου δεν σ αφηνει παραδεχτεις οτι δεν εχεις πολιτικη αποψη και το γυριζεις στις κατινιες και τα κουτσομπολια.

Π.ν.α.σ.λ. (πρωην και νυν αλλεργικος στον λικβινταρισμο)

Αντίσταση στις γειτονιές είπε...

Με την παρέμβασή σου αυτή το μόνο που πετυχαίνεις σε περιόδους έντονης διαστρέβλωσης της ιστορίας του κομμουνιστικού κινήματος να αποπροσανατολίζεις από το σκοπό της δημοσίευσης.

Θα μπορούσες πολύ απλά να διορθώσεις το λάθος, αν όντως είχε δημοσιευθεί στη Π.Σ. επώνυμα, και να μας πεις ότι το άρθρο αυτό το έγραψε ο Γρηγόρης Κωνσταντόπουλος, που μέχρι που τον χάσαμε αυτός ήταν εκδότης, και να 'σαι σίγουρος ότι θα το διορθώναμε και στα δύο μπλογκ. Εσύ απλά επέλεξες να δημιουργήσεις εντυπώσεις με το αρχικό σχεδόν καταγγελτικό ερώτημά σου όπως και με το δεύτερο σχόλιό σου, του οποίου οι εντυπωσιακές καταγγελίες δε στηρίζονται πουθενά, να παίξεις με τις λέξεις και δείξεις παράλληλα το πόσο σέβεσαι τους "ειδικούς λόγους" που επικαλείσαι. Κατά τα άλλα σε πείραξε η ειρωνία μου.

Θα ήθελα επίσης μια διευκρίνηση σε ποιο ακριβώς σημείο σε ρωτάω ποιος είσαι!!!

Όπως και να σου διευκρινήσω ότι ο τίτλος της οργάνωσης είναι ΚΚΕ(μ-λ).

Ανώνυμος είπε...

Σαν αναγνώστης των Αντιγειτονιων θέλω να πω μόνο αυτό. Είναι εξαιρετικά χρήσιμο να δημοσιευονται ή να αναδημοσιευονται άρθρα και κείμενα που βοηθούν να κατανοηθει η πραγματική διατασταση των γεγονότων και να δίνεται έτσι η δυνατότητα να μπορούμε να αντιστεκομαστε όσο είναι δυνατόν στην μεθοδευμενη επιχείρηση παραχαραξης της ιστορίας του κομμουνιστικου κινήματος και των αγώνων των λαών εναντια στον ιμπεριαλισμο και το σύστημα.
Αν υπάρχουν αναγνώστες που πιστεύουν ότι το παραπάνω κείμενο απαιτεί και την αναφορά στον συγγραφέα του οποίος γνωρίζει ας το γράψει παρακαλώ για να τελειώνουμε με σχόλια και απαντήσεις που ταλαιπωρουν και είναι άσχετα. Σχόλια που, ας μου επιτραπεί η έκφραση, προσβαλλουν τελικά την προσφορά του συγγραφέα αφού δεν ασχολούνται με το κείμενό του....

Ανώνυμος είπε...

ΕΝΒΕΡ ΧΟΤΖΑ

Η ΚΙΝΕΖΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ, ΜΕ ΤΟΝ ΤΕΝΓΚ ΧΣΙΑΟ ΠΙΝΓΚ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ, ΕΠΕΤΕΘΗΚΕ ΕΝΟΠΛΑ ΣΤΟ ΒΙΕΤΝΑΜ

Άρθρο δημοσιευμένο στην εφημερίδα «Ζέρι ι Πόπουλλιτ»

21 Φλεβάρη 1979


"Στην Καμπότζη ξεσηκώθηκαν ο λαός, οι κομμουνιστές και οι καμποτζιανοί πατριώτες ενάντια στη βάρβαρη κυβέρνηση του Πωλ Ποτ, η οποία δεν ήταν άλλο παρά ομάδα προβοκατόρων στην υπηρεσία της ιμπεριαλιστικής αστικής τάξης, ιδιαίτερα των κινέζων ρεβιζιονιστών, που επιδίωκε να δυσφημίσει την ιδέα του σοσιαλισμού στο διεθνή στί­βο. Για τα εγκλήματα της και για την εξόντωση του καμποτζιανού λα­ού μίλησε δημόσια στον ΟΕΕ και ο ίδιος ο πρίγκηπας Σιχανούκ, που έμεινε φυλακισμένος σχεδόν τέσσερα χρόνια στο Πνομ Πεν. Η αντι­λαϊκή γραμμή αυτού του καθεστώτος επιβεβαιώνεται και από το γεγο­νός ότι η αλβανική πρεσβεία στην καμποτζιανή πρωτεύουσα, πρε­σβεία μιας χώρας που έδωσε στο λαό της Καμπότζης κάθε βοήθεια, ή­ταν απομονωμένη, μάλιστα περιφραγμένη με συρματοπλέγματα, σαν να βρισκόταν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Σε τέτοια κατάσταση ή­ταν και οι άλλες πρεσβείες. Οι αλβανοί διπλωμάτες διαπίστωσαν ότι η κλίκα του Πωλ Ποτ και του Γενγκ Σάρι μεταχειρίστηκε απάνθρωπα τον καμποτζιανό λαό. Το Πνομ Πεν είχε μετατραπεί σε ερημωμένη πό­λη, εκκενωμένη από τους ανθρώπους, όπου και για τους διπλωμάτες με δυσκολία εξασφαλίζονταν τρόφιμα, όπου δε βρισκόταν γιατρός, μάλι­στα ούτε και ασπιρίνες. Εμείς νομίζουμε ότι ο λαός και οι πατριώτες της Καμπότζης άργησαν να ανατρέψουν αυτή την κλίκα, η οποία ήταν ολωσδιόλου συνδεμένη με το Πεκίνο και στην υπηρεσία του.

Όταν συνέβηκαν οι πρώτες συγκρούσεις στην καμποτζιανό -βιετναμική μεθόριο η άποψη της σοσιαλιστικής Αλβανίας ήταν —και σχετικά μ' αυτό είναι μάρτυρας ο κόσμος— ότι οι διαφωνίες μεταξύ των δύο γειτονικών χωρών έπρεπε να λυθούν με συνομιλίες και χωρίς την επέμβαση των κινέζων ή των σοβιετικών σοσιαλιμπεριαλιστών. Αυτό όμως δεν έγινε. Αντίθετα η ομάδα του Πωλ Ποτ, υποκινούμενη από το Πεκίνο, έβγαζε κάθε μέρα στο Πνομ Πεν ανακοινωθέντα με τα οποία έκανε γνωστό ότι χιλιάδες Βιετναμέζοι σκοτώνονταν από το στρατό της στο βιετναμικό έδαφος."

Πριν την επέμβαση των Βιετναμέζων είχε προηγηθεί η σφαγή του Μπα Τσουκ το 1978 όπου πάνω από 3000 Βιετναμέζοι μέσα στο Βιετναμέζικο έδαφος δολοφονήθηκαν από το φασιστικό καθεστώς των Χμερ. Ήτανε το καθεστώς Πολ Ποτ που εφάρμοζε μια καθαρά εθνικιστική-σωβινιστική πολιτική απέναντι στο Βιετνάμ διεκδικώντας εδάφη και στέλνοντας συνεχώς στρατιωτικές δυνάμεις να παραβιάζουν τα σύνορα προκαλώντας επεισόδια υποκινούμενο φυσικά από την ΣΟΣΙΑΛΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΑ όπως αποδείχτηκε και με την δική της επέμβαση στο Βιετνάμ αργότερα.

Αν πρέπει να κατηγορήσουμε το Βιετνάμ για κάτι αυτό δεν είναι η επέμβαση στην Καμπότζη διότι έπρεπε να προστατευτεί από τη σωβινιστική καθαρά πολιτική του Πολ Ποτ
αλλά το ότι το Βιετνάμ έκανε κατοχή στην Καμπότζη προφανώς καθυπόδειξη των Σοβιετικών Σοσιαλιμπεριαλιστών (το Βιετνάμ εκείνη την εποχή δυστυχώς ήταν δορυφόρος της ΕΣΣΔ) πράγμα που η κατοχή του ήταν εγκληματική και έπρεπε να καταδικαστεί.

V For Viva La Revolucion

Ανώνυμος είπε...

Τώρα την υποστήριξη των Μ-Λ ως προς το καθεστώς των Χμερ μόνο ως τρολάρισμα μπορώ να το δεχτώ και όχι στα σοβαρά. Δηλαδή τι ακριβώς υπερασπίζεστε; Μερικούς παλαβούς που χρησιμοποιήθηκαν ως μαριονέτες πρώτα της ΣΟΣΙΑΛΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΚΙΝΑΣ και στη συνέχεια από ΗΠΑ και Βρετανία λόγω των αντικρουόμενων συμφερόντων τους με την ΕΣΣΔ και τα κράτη-δορυφόρους της (Βιετνάμ);

Το έχω ξαναπεί βέβαια σε άλλους και λυπάμαι που το λέω και σε εσάς αλλά το πιστεύω αυτό που θα πω. Η ταύτιση της έννοιας σοσιαλισμός με καθεστώτα τύπου Βόρειας Κορέας, Τσαουσέκου, Χμερ, Στάζι κλπ καθώς και η υποστήριξη σε αυτά έστω και χωρίς να τα ταυτίζει κανείς με το σοσιαλισμό είναι η πιο ΧΥΔΑΙΑ ΑΝΤΙΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ γιατί αντικειμενικά όχι απλά ευνοούν αλλά βοηθούν ανοιχτά τον αντίπαλο που ακριβώς αξιοποιεί αυτά τα τραγικά παραδείγματα για να συκοφαντήσει το σοσιαλισμό και την ιδεολογία μας.

Στα παρακάτω πως ΗΠΑ-Αγγλία και Δύση βοήθησαν τους Χμερ και τον Πολ Ποτ (τα δύο τελευταία είναι στα Αγγλικά):

http://leninreloaded.blogspot.gr/2013/08/blog-post_4164.html
https://msuweb.montclair.edu/~furrg/pol/polpotnus.pdf
https://msuweb.montclair.edu/~furrg/pol/pilgerpolpotnus.pdf

V For Viva La Revolucion

Αντίσταση στις γειτονιές είπε...

Το ζήτημα σηκώνει πολύ κουβέντα και δεν αφορά μόνο τη Καμπότζη. Το άρθρο μπήκε γι' αυτό ακριβώς το λόγο για να ανοίξει τη συζήτηση περί ιστορίας. Δυστυχώς όμως αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να σου απαντήσω V, αν θέλει κάποιος άλλος μπορεί να συνεχίσει τη κουβέντα. Εγώ θα επανέλθω σε μια βδομάδα στο blog!!!

Όσο για τα υπόλοιπα το άρθρο τελικά το έγραψε το '98 ο Βασίλης Σαμαράς.

Ανώνυμος είπε...

Ναι όντως δεν αφορά μόνο την Καμπότζη έχεις δίκιο σε αυτό. Τεσπα σου εύχομαι καλή ξεκούραση και καλές διακοπές!!!

V For Viva La Revolucion

Ανώνυμος είπε...

To KKE(μ-λ) είχε πάρει αποστάσεις κατά τη σύγκρουση Καμπότζης-Βιετνάμ και από τις δυο δυνάμεις, που σε μεγάλο βαθμό αποτελούσε μια περιφερειακή σύγκρουση δυο σοσιαλιμπεριαλιστικών δυνάμεων (ΕΣΣΔ-Κίνας) και γι αυτό το εγκαλούσε το Μ-Λ ΚΚΕ και το ΕΚΚΕ στην αρθρογραφία της εποχής.

θεόδωρος Σαμιωτάκης είπε...

Εχει ενδιαφέρον να δει κανείς τα δημογραφικά στοιχεία του ΟΗΕ (των αμερικανων δηλαδη) για την Καμπότζη.Εκεί λοιπόν στην πενταετία των χμερ βλέπουμε 200.00 νεκρούς περισσότερους από τα προηγούμενα και τα επόμενα χρόνια.Αρα ητα περι εκατομμύριων νεκρων δεν τα πιστεύουν ουτε αυτοί που τα πλσσσάρουν!
Οι 200.00 λοιπόν νεκροί είναι αυτοί που εκτλελεσαν οι χμερ , οι νεκροί μαχητές των χμερ κ όσοι σκοτώθηκαν από την πείνα κ τις ξένες επιδρομές των διαφόρων ιμπεριαλιστών (κ των λακεδων τους πχ βιετναμ) στην χώρα

Ανώνυμος είπε...

Δεν μπορώ -μου λείπουν αρκετά στοιχεία- για να συμμετάσχω στη συζήτηση. Ωστόσο προς τον V δεν μπορώ να μην σημειώσω ότι είναι τουλάχιστον ατυχές το πρώτο λινκ που μας παραπέμπει και στο οποίο μεταξύ χιλιοβγαλμένων σε αντικομμουνιστικά σάιτ φωτογραφιών των επιτελείων της Δύσης με σωρούς νεκροκεφαλών και άλλων φρικιαστικών φωτογραφιών για να φτιαχτεί κλίμα, προσπαθεί να αποδείξει το τι ήταν οι Κόκκινοι Χμερ με βάση το πως κατέληξαν. Δεν είναι δυνατόν να διεξάγεται με τέτοιους όρους μια συζήτηση.
Επιπλέον δύο πράγματα ως παρατηρήσεις για το ίδιο άρθρο:
1. Το άρθρο ξεκινά με τον ισχυρισμό ότι ούτε λίγο ούτε πολύ οι Κόκκινοι Χμερ βοηθήθηκαν από τη CIA και τις ΗΠΑ να καταχτήσουν την εξουσία διότι βομβάρδιζαν ανηλεώς την Καμπότζη!! Κατ' αναλογία η ΣΙΑ βοήθησε και το εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα του Βιετνάμ κλπ ;;;!!!
2. Το άρθρο βγάζει λάδι την επέμβαση του Βιετνάμ και την στάση των σοβιετικών ρεβιζιονιστών.
3. Όλα τα στοιχεία που αναφέρει για τη στήριξη της Δύσης στους Κόκκινος Χμερ αφορούν το 1980 και μετά.

Υ.Γ. τα άλλα δύο σάιτ δεν ανοίγουν

Τ.Σ.

Ανώνυμος είπε...

Μία διευκρίνηση: δεν μπορώ να βοηθήσω παραπάνω (χωρίς ιδιαίτερη μελέτη)
από το σημείο που φτάνει το άρθρο της ανάρτησης η αντίληψη του οποίου με βρίσκει σύμφωνο.
Τ.Σ.

Ανώνυμος είπε...

T.Σ δοκίμασε από εδώ:

https://espressostalinist.com/marxism-leninism-versus-revisionism/cambodian-revisionism/

και μπες σε αυτά αλλά αν θες διάβασε και τα υπόλοιπα που έχει:

On the Side of Pol Pot: U.S. Supports Khmer Rouge
The Long Secret Alliance: Uncle Sam and Pol Pot

Γι'αυτό τα έβαλα μαζί και τα 3 γιατί στοιχεία που έχει το leninreloaded θα τα βρεις και στα άλλα δύο. Τώρα να σου πω ότι το πρώτο το παρέθεσα γιατί λέει κάποια πράγματα που αν διαβάσεις αναλυτικά (αν ξέρεις και καλά αγγλικά δεν θα έχεις κανένα πρόβλημα) τα κείμενα που έχει στο site που σου παρέθεσα πιο πάνω θα τα βρεις αυτά. Και εγώ δεν συμφωνώ σε όλα όλα με αυτά που λέει το leninreloaded έτσι και αλλιώς αυτοί λένε και τα δικά τους εκεί.

Το ζήτημα είναι ότι στην περίοδο μετά την βιετναμέζικη εισβολή και την ανατροπή των Χμερ αυτοί βοηθήθηκαν από τους δυτικούς ιμπεριαλιστές και τους Κινέζους σοσιαλφασίστες και αυτό είναι αλήθεια ειδικά μπορείς να διαβάσεις για το ρόλο της Θάτσερ και την υποστήριξή της προς τους Χμερ. Είπα και πιο πάνω ότι η επέμβαση των βιετναμέζων ήταν δίκαιη και αναγκαία για να μπει ένα τέλος στην σoβινιστική-ρατσιστική πολιτική του Πολ Ποτ. Γιατί και η σφαγή που προηγήθηκε στο Ba Chuk είναι πραγματικότητα καθώς και οι συνεχείς παραβιάσεις του βιετναμέζικου εδάφους από μεριάς Καμπότζης όπως και η δολοφονίες και η καταπίεση βιετναμέζων πολιτών και μέσα στην Καμπότζη. Το έγκλημα ήταν η ΚΑΤΟΧΗ του Βιετνάμ. Εκεί ναι ΤΟ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΩ. Μην βγάλουμε όμως λάδι και το καθεστώς του Ποτ επειδή οι άλλοι ήτανε ρεβιζιονιστές δορυφόροι της ΕΣΣΔ. ΔΕΝ ΛΕΕΙ....

V For Viva La Revolucion

Ανώνυμος είπε...


Αρκετές πληροφορίες επί του θέματος παραθέτει ο F.G. σε άρθρο του με τίτλο "Condescending Saviours: What Went Wrong with the Pol Pot Regime"
Το άρθρο δημοσιεύθηκε το 1999 στο τεύχος 25 του περιοδικού "A WORLD TO WIN" και βρίσκεται στη διεύθυνση ...
http://www.bannedthought.net/International/RIM/AWTW/1999-25/PolPot_eng25.htm

Όπως δε αναφέρει η σύνταξη του περιοδικού
«...αποσκοπεί στην ανατροπή της αντιδραστικής συναίνεσης που χρησιμοποιεί τα χρόνια του Pol Pot στην Καμπότζη για να ενισχύσει την άποψη ότι "όσο πιο ριζοσπαστική είναι η προσπάθεια αλλαγής της κοινωνίας, τόσο πιο καταστροφικά είναι τα αποτελέσματα". Αντ 'αυτού, οι πολιτικές και η πρακτική της ηγεσίας των Ερυθρών Χμερ υποβάλλονται σε μια εις βάθος εξέταση από την άποψη του επαναστατικού μαοϊσμού, με κάποια εκπληκτικά συμπεράσματα.»


Για το ίδιο ζήτημα ο Σουηδός Jan Myrdal συνοψίζει στο περιοδικό "Folket i Bild/Kulturfront" τεύχος 17 του 1987:

«Είναι όμως δύσκολο να φανταστεί κανείς μια πιο μαζική διεθνή προπαγάνδα απ΄αυτή στην οποία εξετέθη η Δημοκρατική Καμπότζη. Η Μόσχα, το Βατικανό, το Πεντάγωνο και το Ανόι και όλος ο διεθνής μηχανισμός διαμόρφωσης της κοινής γνώμης συμφώνησε αυτή τη φορά στην καταδίκη.

Αυτό δεν ήταν περίεργο. Αλλά ήταν διδακτικό να γίνουμε μάρτυρες. Οι Καμποτζιανοί επαναστάτες είχαν διαπράξει δύο ασυγχώρητα εγκλήματα κατά της παγκόσμιας τάξης.

Αφενός, ήταν εθνικοί, δεν επέτρεψαν στον εαυτό τους να καθοδηγηθεί από έναν ξένο αφέντη, είτε αυτός ήταν το Ανόι ή η Μόσχα (είτε το Πεκίνο). Ως εκ τούτου, είχαν αρνηθεί να εγκρίνουν το μεγάλο πολιτικό διπλωματικό παιχνίδι. Είχαν αρνηθεί να συμφωνήσουν στις συναλλαγές των άλλων, συνέχισαν τον εθνικό τους πόλεμο και μόνοι τους κέρδισαν αναγκάζοντας έτσι να πληγεί το γόητρό τόσο των Βιετναμέζων επίσημων συμμάχων τους όσο και των Ηνωμένων Πολιτειών και της Σοβιετικής Ένωσης.

Αφετέρου, είχαν αποσπάσει την Καμπότζη από την παγκόσμια οικονομία. Τα σύνορα είχαν κλείσει τόσο για τους υπερεθνικούς εκμεταλλευτές όσο και για τους υποκριτές τους εμπροσθοφύλακες - τις οργανώσεις αρωγής και τους εργαζόμενους για την ανάπτυξη. Η Καμπότζη θα μπορούσε ανενόχλητη να αναπτυχθεί με τη δική της δύναμη.

Για αυτά τα εγκλήματα, καμία καταδίκη δεν ήταν αρκετά ισχυρή. Αυτή η συμπεριφορά θα μπορούσε να μολύνει.»

Το κείμενο του Jan Myrdal βρίσκεται στο σουηδικό άρθρο
"Vad hände i Kampuchea? " που βρίσκεται στη διεύθυνση ...
http://jinge.se/allmant/vad-hande-i-kampuchea.htm

R.G.

Ανώνυμος είπε...

Ναι πολύ την απέσπασαν. Τόσο που η Καμπότζη εξαρτιόταν από την εξαγωγή ρυζιού για να αποκτήσει δολάρια (την ίδια ώρα που....καταργούσαν το χρήμα τρομάρα τους), άλλα προϊόντα και αγαθά, μηχανικό εξοπλισμό, τεχνολογία που τα χρειαζόντουσαν δηλαδή εξαρτιόνταν άμεσα ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΑΓΟΡΕΣ για να αναπτυχθούν και να παράγουν.

Πως λέμε Βενεζουέλα και πετρέλαιο, Κούβα και ζάχαρη.......

Κατά τα άλλα στηριζόμενοι στις δυνάμεις τους.....

V For Viva La Revolucion

Β.Σαμαρας είπε...

Βασιλης Σαμαρας. Ειναι αληθεια οτι προβληματιστηκα για το αν θα παρεμβω,καθως μαλιστα ''δεν μου πηγαινε'' και τοσο η συζητηση περι του ποιος εγραψε η δεν εγραψε.Μια και διευκρινιστηκε ας περασω στην ουσια.Το πρωτο που εχω να δηλωσω ειναι οτι παρα τα τοσα χρονια που περασαν δεν εχω να αλλαξω ουτε λεξη σε οτι εχω γραψει.Απ εκει και περα και οσον αφορα ζητηματα που τεθηκαν κυριως απο For.Αν καταλαβαινω καλα μιλαει εξ ονοματος της υπερασπισης του κομμουνισμου οπως τουλαχιστον αυτος τον αντιλαμβανεται.Ακομη περισσοτερο απο τη σκοπια εκεινων που θεωρουν οτι οι αποψεις τους ειναι προ'ι'ον βαθιου προβληματισμου και ανοιχτης κριτικης σκεψης.Ας μην αμφισβητησω την ειλικρινεια των προθεσεων του.Απ εκει και περα η ανεση με την οποια προσπερναει καποιες χοντραδες θετει εν αμφιβολω το δευτερο σκελος.Ας γινω πιο συγκεκριμενος.Χρησιμοποιει κατ αρχας ενα αρθρο της Ζερι ι ποπουλι.Προφανως θεωρει ως εγκυρα και αξιοπιστα τα γραφομενα.Διαβαζουμε λοιπον.''Στην Καμποτζη ξεσηκωθηκαν ο λαος οι κομμουνιστες και καμποτζιανοι πατριωτες εναντια στη βαρβαρη κυβερνηση Πολ Ποτ''.Και παρακατω.''Εμεις νομιζουμε οτι ο λαος και οι πατριωτες της Καμποτζης αργησαν να ανατρεψουν αυτη την κλικα''.Ωστε ετσι εγινε λοιπον.Δεν ηταν ο στρατος του Βιετναμ που ανετρεψε το καθεστως αλλα οι ''Καμποτζιανοι πατριωτες''δηλαδη τα ανδρεικελα που εγκατεστησαν οι βιετναμεζοι στην Πνομ Πενχ.Αλλα υπαρχει και συνεχεια.Δεν επιτεθηκε λεει το Βιετναμ στην Καμποτζη αλλα ηταν η Καμποτζη που εισεβαλλε στο Βιετναμ.Να, οπως περιπου ''επιτεθηκε''[την ιδια περιοδο]το Βιετναμ στην Κινα η οπως -αργοτερα-''εισεβαλλε'' το Ιρακ στο εδαφος των ΗΠΑ.Αλλα υπαρχει και ''καλυτερο.''Αν πρεπει να κατηγορησουμε το Βιετναμ για κατι αυτο δεν ειναι η επεμβαση στην Καμποτζη...αλλα το οτι το Βιετναμ εκανε κατοχη στην Καμποτζη''.Συγγνωμη αλλα εχω αρχισει να μπερδευομαι.Δεν ηταν δηλαδη ''ο λαος και οι πατριωτες της Καμποτζης'' που ανετρεψαν τους Χμερ; Και αν ισχυει αυτο προς τι η εισβολη και πολυ περισσοτερο η κατοχη;Κι αληθεια ποσο βαθος προβληματισμου απαιτειται για να καταπινει κανεις αμασητες τετοιες ανοησιες;Αλλα ας προχωρησω.Ειναι γεγονος οτι η κατασταση του κινηματος και οι δικες μας υποκειμενικες αδυναμιες δεν βοηθαν στο να εχουμε μια πληρη εγκυρη και ολοπλευρη πληροφορηση.Αυτο ωστοσο δεν αναγει σε ''εγκυρη΄΄πηγη τα φερεφωνα και τους μηχανισμους του συστηματος.Και βεβαιως δεν καταργει τα κριτηρια με τα οποια προσεγγιζουμε την κινηση των πραγματων.Και για να γινω πιο συγκεκριμενος.Ας κανουμε λοιπον την υποθεση οτι οι Χμερ επιβληθηκαν στον λαο της Καμποτζης διαθετοντας την εξουσια τον στρατο την αστυνομια κλπ.Μονο που μετα την ηττα τους απο το Βιετναμ δεν διεθεταν πλεον τιποτε απ ολα αυτα.Αντιθετα ειχαν απεναντι τους τον πανισχυρο στρατο του Βιετναμ τον στρατο της νεας κυβερνησης της Καμποτζης και εναντια τους τοσο το Σοβιετικο οσο και το Δυτικο μπλοκ.Αν μαλιστα δεχτουμε και τις ''πληροφοριες''που ανεβαζουν τα νουμερα των ''σφαγιασθεντων''απο τους Χμερ στον μισο σχεδον πληθυσμο θα επρεπε να ειχαν εναντια τους -με ορους αιματος- το συνολο του λαου της Καμποτζης.Συνεχιζεται.

Β.Σαμαρας είπε...

Εδω πλεον δημιουργειται ενα''μυστηριο''.Σε ποιες ''μαγικες'' δυναμεις στηριχτηκαν οι Χμερ και αντεξαν επι χρονια απεναντι σε τοσους και πανισχυρους αντιπαλους; Μονο που στην ταξικη παλη δεν υπαρχουν ουτε μυστηρια ουτε μαγειες.Και οι αναφερομενοι στο κινημα και μαλιστα ''με αποψη'' δεν δικαιουνται να μην γνωριζουν οτι κανενα ανταρτικο δεν μπορει να σταθει χωρις να στηριζεται στον λαο.Αυτο που καλυτερα ισως απ ολους το γνωριζουν τα επιτελεια του συστηματος γι αυτο και διδασκεται σε ολες τις στρατιωτικες σχολες η αντιστοιχη ταχτικη αντιμετωπισης του.Το ξερζωμα των χωριων και η συγκεντρωση του κοσμου στις πολεις και σε ''χωρια''-στρατοπεδα.Αν λοιπον αντεξαν τοσα χρονια οι Χμερ αυτο μια και μονο εξηγηση εχει.Το οτι ειχαν βαθειες ριζες στο λαο και ευρεια λα'ι'κη υποστηριξη. Οσο για τα περι υποστηριξης απο τη Δυση.Ο υπογραφομενος τυχαινει να εχει βιωσει
τα γεγονοτα σε ενεστωτα χρονο και δεν ''ενημερωνεται''απο επιχειρησεις ''διορθωσης'' της ιστοριας
στις οποιες επιδιδονται συστηματικα -και οχι μονο για την Καμποτζη- τα επιτελεια του συστημα-τος.Παρακολουθουσε αμεσα τον κατακλυσμο του αβυσσαλεου μισους που εξεπεμπαν καθημερνα
το συνολο των ΜΜΕ και οι παραγοντες του συστηματος εναντια στους Χμερ.Τελος για την μομφη
που απευθυνει στους Μ-Λ για την ''ταυτιση της εννοιας του σοσιαλισμου με καθεστωτα τυπου
Β.Κορεας Χμερ Τσαουσεσκου''κλπ.[Αληθεια η Αλβανια πως του ''ξεφυγε'';]Επι της ουσιας -και μι-
λωντας για λογαριασμο του ΚΚΕ[μ-λ]- οι αποψεις μας γι αυτες τις χωρες, για το πως αντιλαμβα- νωμαστε τον σοσιαλισμο την παλινορθωση κλπ εχει εχτεθει τοσο επανειλλημενα και αναλυτικα που ενας που παρακολουθει τουλαχιστον αυτο το μπλοκ θα οφειλε να γνωριζει.Αυτο ωστοσο δεν μας οδηγουσε [οπως συνεβαινε και συμβαινει με πολλους]στο να ''χανουμε''την συνολικη εικονα των πραγματων και με βαση αυτην να τοποθετουμαστε.Για παραδειγμα δεν πανηγυρισαμε καθολου -οπωςπολλοι-για τις καταρευσεις στο Ανατολικο μπλοκ και την δυαλυση της Σ.Ε. Ουτε μας ''παρη-γορησε''καθολου η -πικρη για εμας- δικαιωση των εχτιμησεων μας, μιας και αυτο που γενικωτερα ειδαμε ηταν η συνολικη ανατροπη των παγκοσμιων συσχετισμων στην πιο αρνητικη τους κατευ-θυνση.Και μια που αναφερθηκε χαραχτηριστικη υπηρξε η περιπτωση της Ρουμανιας.
Επι χρονια ασκουσαμε την πιο εντονη κριτικη στο καθεστως. Παρ ολα αυτα οταν ξεσπασαν τα γε-γονοτα στην Ρουμανια δεν χασαμε το δασος.Οταν το συνολο των κατεστημενων δυναμεων σε Δυση
και Ανατολη ξεσπαθωσε εναντια στον Τσαουσεσκου, οταν το συνολο των ΜΜΕ μιλουσαν για εκατονταδες χιλιαδων ''θυματα του Τσαουσεσκου'' και οταν συμπασα η Αριστερα στη χωρα μας διαδηλωνε στους δρομους υπερ της ''επαναστασης'',αυτο διαμορφωνε ενα ορισμενο κλιμα. Απο τη
μερια μας και παρα την πιεση που ασκουσε αυτο το κλιμα τοποθετηθηκαμε ξεκαθαρα πως δεν επροκειτο παρα για ενα πραξικοπημα που οργανωθηκε και υποστηριχτηκε απο Δυση και Ανατολη
[Γκορμπατσωφ].Οι μετεπειτα εξελιξεις απλως μας επιβεβαιωσαν.[Βλεπε και σχετικο αρθρο στην Π.Σ. 173 στις 20-01-1990 και με τιτλο ''Επανασταση'' η πραξικοπημα]. Β.Σαμαρας.

Ανώνυμος είπε...

Καταρχήν δεν αναφέρθηκα στην Αλβανία διότι επί Χότζα οικοδομούνταν ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ. Καμία σχέση πχ με το κρατικοκαπιταλιστικό-σοσιαλφασιστικό καθεστώς του Τσαουσέσκου όπου έφτασε στο σημείο να εξαθλιώσει το λαό του με μέτρα λιτότητας και αστικού τύπου πολιτικές για να ξεπληρώσει ένα χρέος που το δημιούργησε η κλίκα του ακολουθώντας μια πολιτική πλήρως ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ (και στην χειρότερη μορφή της οικονομική εξάρτηση με φουλ δανεισμό και ξένο κεφάλαιο). Το έχουμε αυτό; Και επειδή έχει παραγίνει, δεν εννοώ εσάς γενικά μιλάω, ας το ξεκαθαρίσουμε. Το ότι έριξαν με πραξικόπημα τον Τσαουσέσκου ή ότι παίζουν με τον αριθμό των νεκρών τα ΜΜΕ σε τέτοιες περιπτώσεις (Ρουμανία, Καμπότζη, Βόρεια Κορέα κλπ) φουσκώνοντας και μαγειρεύοντας τα νούμερα για να κάνουν αντικομμουνιστική προπαγάνδα δεν σημαίνει ότι θα υπερασπιστώ τέτοιου είδους καθεστώτα διότι πολύ απλά ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ-ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΕΙΜΑΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ. Εγώ δεν αναφέρθηκα στο πως έπεσε ο Τσαουσέσκου ούτε είπα κάτι απλά με αφορμή το κείμενο για την Καμπότζη είπα ότι δεν πρέπει να ταυτιζόμαστε με τέτοιου είδους καθεστώτα δηλαδή να τα υποστηρίζουμε ΠΟΛΙΤΙΚΑ-ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ και εννοούσα ότι πρέπει να διαχωρίσουμε τη θέση μας από αυτά. Εκτός και αν υποστηρίζετε ως κομμουνιστής την Βόρεια Κορέα ή την Στάζι που επί Χόνεκερ κυνηγούσε κομμουνιστές (μαοϊκούς και σταλινικούς) επειδή τολμούσαν να ασκήσουν κριτική στο σοσιαλφασιστικό ρεβιζιονισμό. Πως τώρα μπήκε η ανάγκη για εσάς να αναφερθείτε στην Ρουμανία δεν ξέρω. ΠΕΡΙΕΡΓΟ.......

V For Viva La Revolucion

Ανώνυμος είπε...

Στο θέμα μας τώρα. Ποιες μαγικές δυνάμεις βοηθούσαν τους Χμερ; Οι σκοτεινοί μάγοι ΗΠΑ-ΚΙΝΑ-ΒΡΕΤΑΝΙΑ ΚΑΙ ΗΝΩΜΕΝΑ ΕΘΝΗ. Μπορείτε να διαβάσετε και τις πηγές που παρέθεσα πιο πάνω. Όλα αυτά φυσικά από το 1979 και μετά λόγω της κόντρας της Δύσης στο σοβιετόδουλο Βιετνάμ και την ΕΣΣΔ. Μιλάμε για υποστήριξη με χρηματοδοτήσεις εκατομμυρίων δολαρίων, τους επέτρεψαν να χρησιμοποιούν εγκαταστάσεις προσφύγων στην Ταυλάνδη ως βάση τους στον πόλεμο ενάντια στην φιλοβιετναμέζικη κυβέρνηση, τους ενίσχυσαν υλικοτεχνικά (φαγητό, όπλα, φάρμακα) καθώς και τους επέτρεψαν να έχουν εκπροσώπηση στα Ηνωμένα Έθνη. Επιπλέον στρατιωτικοί σύμβουλοι καθώς και η CIA τους συμβούλευαν και τους εκπαίδευαν (η Βρετανική κυβέρνηση παραδέχτηκε το 1991 ότι η SAS, μονάδα ειδικών δυνάμεων της Βρετανίας, εκπαίδευε τους Χμερ από το 1983). Εδώ το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο του Λαού των Χμερ είχε και γραφείο στη Νέα Υόρκη. Οι ιμπεριαλιστές λοιπόν κράτησαν τους Ερυθρούς Χμερ ζωντανούς. Ήταν και οι Ερυθροί Χμερ που συμμετείχαν στην Συμμαχία της Δημοκρατικής Κυβέρνησης της Καμπότζης η οποία δημιουργήθηκε και υποστηρίχτηκε από την αρχή από τους δυτικούς και κινέζους ιμπεριαλιστές, ήταν οι Χμερ και ο Πολ Ποτ που έτσι έβαλαν και αυτοί τους δυτικούς ιμπεριαλιστές μέσα στην Καμπότζη μέσα από τα σχέδια αυτά του ΟΗΕ και το 1992 με την συμβολή των ειρηνευτικών δυνάμεων των Ηνωμένων Εθνών ουσιαστικά νομιμοποίησαν με την στήριξη των ιμπεριαλιστών την κυριαρχία τους σε μέρη της Καμπότζης δυτικά και βόρεια. Ο Eric Falt, εκπρόσωπος των Ηνωμένων Εθνών στην Καμπότζη, το είχε πει ξεκάθαρα: "Στόχος της ειρηνευτικής διαδικασίας ήταν να τους επιτρέψει [στους Ερυθρούς Χμερ] να κερδίσουν κύρος." Ο Κιού Σαμπάν, πρωθυπουργός του Πολ Ποτ κατά την περίοδο της γενοκτονίας, δέχτηκε τον χαιρετισμό των στρατιωτών των Ηνωμένων Εθνών, με τον διοικητή τους, τον αυστραλό στρατηγό John Sanderson, στο πλευρό του ενώ τότε πρωθυπουργός της Αυστραλίας Γκάρεθ Έβανς, έδωσε τον τόνο ζητώντας "ισορροπημένη" προσέγγιση προς τους Ερυθρούς Χμερ και διερωτούμενος αν το να μιλάμε για γενοκτονία αποτελούσε "συγκεκριμένο εμπόδιο.". Είναι προφανές λοιπόν ότι είχαν την στήριξη των δυτικών ιμπεριαλιστών.

Το ερώτημα εδώ είναι το εξής: Αφού θεωρητικά ενοχλούσαν οι Χμερ γιατί τους επέτρεψαν να ελέγχουν τμήματα της χώρας και να διατηρούν ένοπλα σώματα και να υπάρχουν ως κίνημα «αντάρτικο»; Και τι υποστήριξη από το λαό είχαν αφού μέσα στη δεκαετία του 90 έφτασαν στο σημείο να ασχολούνται με το λαθρεμπόριο πολύτιμων λίθων όπως ρουμπίνια, να ασχολούνται με την παράνομη υλοτομία καθώς έφτασαν ακόμα να καταντήσουν και κοινοί ληστές για να χρηματοδοτούνται; Ήταν οι σχέσεις τους οι εμπορικές και οικονομικές με την Ταϋλάνδη που τους έσωσαν ουσιαστικά κυρίως όσο αφορά το εμπόριο λίθων και ξύλου (μόνο το 1990-1991 οι Ερυθροί Χμερ κέρδισαν 100-150 εκατομμύρια δολάρια από την εκμετάλλευση ταϋλανδέζικων υλοτομικών και εξορυκτικών εταιρειών στο Παϊλίν).

V For Viva La Revolucion

Ανώνυμος είπε...

Όσο αφορά το Βιετνάμ ναι η επέμβαση ήταν δικαιολογημένη. Δεν μπορεί ο άλλος να δολοφονεί στο βιετναμέζικο έδαφος και να μην περιμένεις επέμβαση. Η Καμπότζη συνεχώς παραβίαζε το βιετναμέζικο έδαφος στα σύνορα δημιουργώντας επεισόδια. Εδώ ήταν και περήφανοι κιόλας και βγάζανε και αναφορές για τους νεκρούς βιετναμέζους που αφήνανε. Μάλιστα λέγανε κιόλας και μπούρδες κάνοντας και ρατσιστική-εθνικιστική πλύση εγκεφάλου στο λαό τους ότι με μόνο δύο εκατομμύρια στρατιώτες θα συντρίψουμε 50 εκατομμύρια Βιετναμέζους πολίτες. Το κερασάκι στην τούρτα ήρθε με τη σφαγή του Μπα Τσουκ. Εκεί πάνω από 3.000 βιετναμέζοι σφαγιάστηκαν από το καθεστώς Πολ Ποτ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΒΙΕΤΝΑΜ. Ε αυτό αποτέλεσε και την αφορμή για την επέμβαση. Δηλαδή τι θέλατε ο άλλος να σκοτώνει και οι Βιετναμέζοι να τον κοιτάνε; Ε καλά κάνανε και μπουκάρανε. Το πρόβλημα ήταν ότι οι Βιετναμέζοι (προφανώς με άνωθεν εντολές των σοβιετικών σοσιαλιμπεριαλιστών) έκαναν κατοχή και φυσικά και η δική τους κατοχική διακυβέρνηση ήταν εξίσου καταστροφική για τον Καμποτζιανό λαό και φυσικά το ξαναλέω ΤΗΝ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΩ. Αυτό όμως δεν δικαιολογεί τις εθνικιστικές-σωβινιστικές-ρατσιστικές πολιτικές του Πολ Ποτ σε βάρος του Βιετνάμ οπότε και η επέμβαση (ΟΧΙ Η ΚΑΤΟΧΗ) ήταν δίκαιη. Αλήθεια εσείς καταδικάζετε την ΕΣΣΔ που μπήκε στην Φιλανδία για να σταματήσει τις προκλήσεις των Φιλανδών στα σύνορά της που σκότωναν πολίτες και δημιουργούσαν επεισόδια συνεχώς; Σκεφτείτε το και έτσι.

V For Viva La Revolucion





Ανώνυμος είπε...

Καταρχήν δεν αναφέρθηκα στην Αλβανία διότι επί Χότζα οικοδομούνταν ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ. Καμία σχέση πχ με το κρατικοκαπιταλιστικό-σοσιαλφασιστικό καθεστώς του Τσαουσέσκου όπου έφτασε στο σημείο να εξαθλιώσει το λαό του με μέτρα λιτότητας και αστικού τύπου πολιτικές για να ξεπληρώσει ένα χρέος που το δημιούργησε η κλίκα του ακολουθώντας μια πολιτική πλήρως ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ (και στην χειρότερη μορφή της οικονομική εξάρτηση με φουλ δανεισμό και ξένο κεφάλαιο). Ή με την Βόρεια Κορέα που αυτή τη στιγμή διαθέτει Οικονομικές Ζώνες όπου ξένες καπιταλιστικές επιχειρήσεις (Νοτιοκορεάτικες κιόλας) εκμεταλλεύονται εργάτες. Το έχουμε αυτό; Και επειδή έχει παραγίνει, δεν εννοώ εσάς γενικά μιλάω, ας το ξεκαθαρίσουμε. Το ότι έριξαν με πραξικόπημα τον Τσαουσέσκου ή ότι παίζουν με τον αριθμό των νεκρών τα ΜΜΕ σε τέτοιες περιπτώσεις (Ρουμανία, Καμπότζη, Βόρεια Κορέα κλπ) φουσκώνοντας και μαγειρεύοντας τα νούμερα για να κάνουν αντικομμουνιστική προπαγάνδα δεν σημαίνει ότι θα υπερασπιστώ τέτοιου είδους καθεστώτα διότι πολύ απλά ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ-ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΕΙΜΑΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ. Τα ίδια και για περιπτώσεις όπως Ιράκ (Σαντάμ), Λιβύη (Καντάφι), Συρία (Άσαντ), Σερβία (Μιλόσεβιτς) κλπ. Εγώ δεν αναφέρθηκα στο πως έπεσε ο Τσαουσέσκου ούτε είπα κάτι απλά με αφορμή το κείμενο για την Καμπότζη είπα ότι δεν πρέπει να ταυτιζόμαστε με τέτοιου είδους καθεστώτα δηλαδή να τα υποστηρίζουμε ΠΟΛΙΤΙΚΑ-ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ και εννοούσα ότι πρέπει να διαχωρίσουμε τη θέση μας από αυτά.

Θέλω να πω ότι δεν θα γίνουμε και δεν πρέπει να γίνουμε οπαδοί δικτατόρων, εθνικιστών, σοσιαλφασιστών κλπ επειδή οι αντίπαλοί μας κάνουν χοντροκομμένη προπαγάνδα. Καταγγέλεις την προπαγάνδα, καταγγέλεις τις επεμβάσεις τους αλλά ταυτόχρονα κρατάς σαφή απόσταση ΠΟΛΙΤΙΚΗ-ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ από αυτά τα καθεστώτα. Κάποια στιγμή ας ξεχωρίσουμε το ένα από το άλλο. Διαφορετικά παίζεις το παιχνίδι τους διότι είναι ακριβώς οι ιμπεριαλιστές που μας μιλάνε για «κομμουνιστικές» δικτατορίες, για ολοκληρωτισμό κλπ χρησιμοποιώντας όλα αυτά τα παραδείγματα και ταυτίζουν το σοσιαλισμό και τους κομμουνιστές με όλα αυτά.

Εκτός και αν υποστηρίζετε (που δεν το πιστεύω δεν θέλω τουλάχιστον) ως κομμουνιστής την Βόρεια Κορέα ή την Στάζι που επί Χόνεκερ κυνηγούσε κομμουνιστές (μαοϊκούς και σταλινικούς) επειδή τολμούσαν να ασκήσουν κριτική στο σοσιαλφασιστικό ρεβιζιονισμό. Πως τώρα μπήκε η ανάγκη για εσάς να αναφερθείτε στην Ρουμανία θα ήθελα να μου το εξηγήσετε.


V For Viva La Revolucion