17 Οκτ 2017

Γερμανία: Υπερασπιζόμαστε τους επαναστάτες κρατούμενους, συγκεντρωνόμαστε στο Μόναχο!

Συνεχίζεται η δίκη των 10 κρατούμενων επαναστατών με την κατηγορία ότι είναι μέλη του TKP/ML.

Σε κάθε στιγμή της ακροαματικής διαδικασίας φαίνεται η προσέγγιση του δικαστηρίου στους πολιτικούς κρατούμενους. Επομένως είναι ξεκάθαρο ότι είναι ψέμα ο ισχυρισμός περί «κράτους δικαίου».

Ξέρουμε ότι το δικαστήριο είναι στην υπηρεσία του αστικού συστήματος και δεν θεωρεί ότι οι κρατούμενοι δέχονται επιθέσεις και εξωφρενικές συμπεριφορές με το πρόσχημα του «δικαίου». Δεν αφήσαμε και δεν θα αφήσουμε μόνους τους κρατούμενους συντρόφους μας, που είναι παραδείγματα για την ανυποχώρητη στάση τους απέναντι στην κα΄θε είδους επιθετικότητα των αστικών δικαστηρίων.

Είμαστε σε μια διαδικασία που πρέπει να φωνάξουμε πιο δυνατά το σύνθημα «Διαλύστε τα κελιά μέσα και έξω».

Σ’ αυτό το πλαίσιο, στο όνομα των 10 επαναστατών κρατουμένων, καλούμε όλους τους συντρόφους μας και τους φίλους μας, να συμμετέχουν στην συγκέντρωση που θα γίνει μπροστά στο Ανώτατο Δικαστήριο του Μονάχου, στις 20 Οκτώβρη στις 11πμ.

Είμαστε περήφανοι για τους επαναστάτες κρατούμενους, θα τους υπερασπιστούμε!

Ημέρα Παρασκευή 20 Οκτώβρη

Ώρα 11πμ

Μπροστά στο Ανώτατο δικαστήριο του Μονάχου

İTİF (Ομοσπονδία Τούρκων Εργατών στην Ελβετία)

ATİGF (Ομοσπονδία Τούρκων Εργατών και Νεολαίας στην Αυστρία)

Τ.Γ., μετάφραση από: http://www.avrupahaber1.org/
0 ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

16 Οκτ 2017

Ταξίδι Τσίπρα στις ΗΠΑ: Από τον Ομπάμα στον Τραμπ, σταθερά στο παζάρι η μετατροπή της χώρας σε ορμητήριο των ΗΠΑ

0
Τελικά αυτοί που θεώρησαν ότι με την εκλογή Τραμπ τα πράγματα θα δυσκολέψουν για τον Τσίπρα και την κυβέρνησή του διαψεύδονται οικτρά.

Ένα ζήτημα είναι πως το αμερικάνικο ιμπεριαλιστικό κράτος, έστω κι αν αντιμετωπίζει σοβαρά στρατηγικά διλήμματα, ανταγωνισμούς και διχογνωμίες στο εσωτερικό του, ωστόσο έχει συνέχεια. Επίσης το αμερικάνικο ιμπεριαλιστικό κράτος, παρά το αλλοπρόσαλλο του Τραμπ, δεν λειτουργεί με ιδεοληψίες, αλλά με αυστηρούς υπολογισμούς. Πολύ περισσότερο, ξέρει να αναγιγνώσκει πολιτικές πραγματικότητες και ποτέ δεν μπερδεύτηκε από την υποτιθέμενη αριστεροσύνη της κυβέρνησης της χώρας μας.

Θα λέγαμε πως πολύ έγκαιρα είχε εκτίμηση για το πώς θα κινηθεί μια κυβέρνηση που θέλει να διαχειριστεί τα συμφέροντα της ελληνικής αστικής τάξης και στη βάση αυτή δεν θεώρησε ούτε καν αντιφατική την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛΛ., όπως ουσιαστικά τη θεώρησαν, αν δε τη θεωρούν ακόμη, μα σειρά αριστεροί της χώρας μας…

Έτσι, ο εναγκαλισμός του «αριστερού» Τσίπρα με τον ακροδεξιό Τραμπ είναι πόθος μηνών της ελληνικής κυβέρνησης και ανάγκη που προέκυψε αμέσως μετά το ξεβόλεμα που έφερε η εκλογή Τραμπ. Φυσικά, η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου, με κρίσιμο τον ρόλο σ’ αυτό και του δεύτερου, φρόντισε δραστήρια να μη διαταραχτούν ούτε κατά διάνοια και ούτε για μια στιγμή οι σχέσεις με την ιμπεριαλιστική υπερδύναμη. Και τι δεν έχει τάξει στα γεράκια των ΗΠΑ κατά τις επισκέψεις του εκεί ο Καμμένος, όπως πρόσφατα και ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ Αποστολάκης.

Πολύ περισσότερα αποδεικνύει έμπρακτα ο ανοικτός φιλοατλαντισμός, η αντιδραστική συμμαχία (υπαγόρευσης ΗΠΑ) με Ισραήλ-Αίγυπτο, η υπερδραστηριοποίηση της βάσης της Σούδας, οι πολεμικές ασκήσεις και η συστηματική μετατροπή όλης της χώρας σε πολεμικό ορμητήριο των ΗΠΑ, η συμμετοχή του ελληνικού πολεμικού ναυτικού σε εμπόλεμες ουσιαστικά επιχειρήσεις δίπλα στα αεροπλανοφόρα των ΗΠΑ και του ελληνικού στρατού σε διάφορες νατοϊκές επεμβάσεις…

Έπειτα απ’ όλα αυτά, δεν είναι έκπληξη η πρόσκληση Τσίπρα από τον Τραμπ (κατόπιν αιτήματος του πρώτου, βέβαια), ούτε η φιλοξενία του στο Blair House, την επίσημη κατοικία υψηλών προσώπων απέναντι από το Λευκό Οίκο. Πόσο μάλλον όταν οι εξελίξεις σε Βαλκάνια και ιδιαίτερα στη Μέση Ανατολή χαρακτηρίζονται από τον ολοένα και οξύτερο ανταγωνισμό με τη Ρωσία, διαφοροποιούν και ανατρέπουν παλιότερες σταθερές και «αναβαθμίζουν το γεωστρατηγικό ρόλο της χώρας», όπως ανερυθρίαστα και ξετσίπωτα λένε οι ντόπιοι λακέδες του ιμπεριαλισμού σ’ όλο το φάσμα του αστικού πολιτικού προσωπικού.

Η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου-Κοτζιά, υπηρετώντας το ποντάρισμα ισχυρών της ελληνικής ολιγαρχίας του πλούτου σε ενεργειακά πλάνα, σε μπίζνες εφοπλιστών και άλλων αεριτζήδων και τυχοδιωκτών της αστικής τάξης, που έχει ενισχυθεί ο ρόλος τους, παίζουν συστηματικά στη ρώσικη ρουλέτα του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού τις τύχες του λαού και της χώρας. Όλοι αυτοί πλάι σε ισχυρά ιμπεριαλιστικά μονοπώλια βρίσκουν ευκαιρία από το σάρωμα που έχουν υποστεί οι εργαζόμενοι και την υποτίμηση και το ξεπούλημα του πλούτου της χώρας και είναι αδίσταχτοι για όλα, προκειμένου να προχωρήσουν σε μεγάλες δουλειές…

Ο υπερδραστήριος πρέσβης των ΗΠΑ, Πάιατ, μετά τη θητεία του στην Ουκρανία, αυτόν τον καιρό γράφει ιστορία στη χώρα μας. Ο Πάιατ έχει διαγνώσει το στρίμωγμα, τα αδιέξοδα αλλά και τις βλέψεις της ελληνικής αστικής τάξης και δουλεύει συστηματικά. Διέγνωσε τη δυνατότητα κινέζικων επενδύσεων σε στρατηγικούς τομείς στην Ελλάδα και παρέμβηκε αποτελεσματικά, ευνοώντας τον Ελληνοαμερικάνο Κάλαμος στην αγορά της Εθνικής Ασφαλιστικής, ο οποίος τώρα θα παραθέσει δείπνο στον Τσίπρα στο Σικάγο.

Από το Σικάγο ξεκινάει η επίσκεψη Τσίπρα, για την προσέλκυση και άλλων επενδυτών. Ο Πάιατ κατανοεί την ανάγκη της αστικής τάξης να ανασάνει και να ανασυγκροτηθεί, μόνο που θέλει τον έλεγχο της κατάστασης για λογαριασμό των ΗΠΑ. Δεν είναι κάθετος με τις κινέζικες επενδύσεις, μόνο που θέλει όρια και σίγουρα είναι κάθετος εναντίον των ρώσικων αγωγών, ενώ αντίθετα ευνοεί συστηματικά επενδύσεις ντόπιες από τις ΗΠΑ (βλέπε Exxon Mobil) και από οπουδήποτε, αρκεί να υπηρετούν την ενεργειακή απεξάρτηση της Ευρώπης από τη Ρωσία.

Εκτός από τα πλάνα της Exxon Mobil με τα ΕΛΠΕ, ο Μυτηλιναίος, που ήδη έχει σοβαρή δραστηριότητα στη Λιβύη με την αμερικάνικη General Electric, είναι σε ανοικτή κόντρα με τον Κοπελούζο που σχεδιάζει μεγάλες δουλειές με το αέριο στην Αλεξανδρούπολη, αλλά και το Βαρδινογιάννη που ήδη μαζί με το Μυτηλιναίο αξιοποιούν στο φυσικό αέριο τη Ρεβυθούσα.

Πέρα από καλώδια και αγωγούς αερίου από τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο μέσω Κρήτης για τα οποία πολύς λόγος γίνεται, ο Πάιατ από το βήμα του 2ου Thessaloniki Summit τόνισε ξανά τους ενεργειακούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ για τη Βόρεια Ελλάδα και ειδικά για την Αλεξανδρούπολη. «Η Βόρεια Ελλάδα διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο τόσο στρατηγικά (με τα λιμάνια και τις δυνατότητες ανάδειξής της σε ευρωπαϊκό ενεργειακό hud), ιστορικά και γεωγραφικά ως πύλη στα Βαλκάνια όσο και οικονομικά ως σημείο εισόδου για ξένες και κυρίως αμερικάνικες επενδύσεις». Πολλά σ’ αυτό το επίπεδο θα ξεδιπλωθούν και στο ταξίδι Τσίπρα με τη μισή κυβέρνηση στις ΗΠΑ, αλλά και στη διαδρομή μέχρι την 83η ΔΕΘ του 2018, όπου οι ΗΠΑ θα είναι τιμώμενη χώρα.

Ήδη έχει γίνει ξεκάθαρο πως οι ΗΠΑ θέλουν να απεξαρτηθούν η Βουλγαρία και η Ρουμανία ενεργειακά από τη Ρωσία, με τον ελληνοβουλγαρικό αγωγό Ι.G.Β. που θα είναι κάθετος στον ΤΑΡ στο ύψος της Αλεξανδρούπολης και θα εφοδιάζεται και από τον εκεί τερματικό που στήνεται μέσω τάνκερ που θα φέρνουν έως και σχιστολιθικό από τις ΗΠΑ. Βεβαίως, στην αγορά υγροποιημένου φυσικού αερίου LPG που μεταφέρεται με πλοία σιγά σιγά μπαίνει και η GAΖPROM…

Συνολικότερα τα επιχειρηματικά πλάνα είναι βάση εξάρτησης και επιρροής. Όμως ο Πάιατ και οι ΗΠΑ γνωρίζουν πως σε κάθε περίπτωση και ιδιαίτερα σε μια κρίσιμη και γοργά μεταβαλλόμενη γεωπολιτικά περιοχή ο πολιτικός έλεγχος, που είναι απαραίτητος, στηρίζεται στην οικονομική εξάρτηση μέσα και από τις ιμπεριαλιστικές επενδύσεις, αλλά εμπεδώνεται με γενικότερο γεωστρατηγικό σφιχταγκάλιασμα της χώρας και σταθεροποιείται με ωμή στρατιωτική παρουσία και έλεγχο.

Αν η Τουρκία με βάση το ασφυκτικό της στρίμωγμα που επιβάλλουν οι ανάγκες χειρισμών των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή λοξοκοιτάει συστηματικά προς τη Ρωσία και ακόμη και η Σαουδική Αραβία αγοράζει S400, κάτι τέτοιο έχει απαγορευτεί για την ελληνική αστική τάξη εδώ και χρόνια. Όλες οι μερίδες της ελληνικής αστικής τάξης και το σύνολο του αστικού πολιτικού προσωπικού πλέον, όσο κι αν μιλάνε για πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, ωστόσο γνωρίζουν πως η ισχυρή ιμπεριαλιστική παρουσία στη χώρα είναι αυτή του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, ταυτόχρονα με την αδιαμφισβήτητη ιμπεριαλιστική εξάρτηση από τους οικονομικούς κυρίως «θεσμούς» των ευρωπαίων ιμπεριαλιστών.

Η σταθερή και αδιαμφισβήτητη ιμπεριαλιστική εξάρτηση ΗΠΑ-ΝΑΤΟ–Ε.Ε. εμπεδώνει στις μέρες μας το «ανήκομεν στη Δύση», έστω και αν ο σύγχρονος πολυπολικός κόσμος και οι γοργές αναδιατάξεις στην περιοχή ευνοούν και εξωθούν σε αποσκιρτήσεις… Αυτή η πραγματικότητα είναι γνωστή σε όλους και έτσι λίγα πράγματα μπορεί να εκβιάσει ο Τσίπρας και η κυβέρνησή του παζαρεύοντας τον λεγόμενο «γεωπολιτικό ρόλο της χώρας». Όχι επειδή είναι κοντόθωροι πολιτικά, όπως τους κατηγορεί επιμένοντας στο πλαίσιο της αστικής διαχείρισης η ΛΑΕ και ο Λαφαζάνης. Μα επειδή η ιστορική διαμόρφωση και το σημερινό είναι της αστικής τάξης τής υπαγορεύουν, σε συνθήκες αστάθειας όπως οι σημερινές και άγριων ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, την υποταγή σε ΗΠΑ-Δύση έστω και αν το στρίμωγμα είναι ασφυκτικό και οι βλέψεις και οι προοπτικές διεξόδου έωλες.

Ήδη το οικονομικό επιτελείο, Τσακαλώτος-Χουλιαράκης, το Σάββατο 14/10, λίγες μέρες πριν από τη συνάντηση Τσίπρα-Τραμπ, θα συναντηθεί με τη Λαγκάρντ του ΔΝΤ. Η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να συνεχίσει να υπηρετεί την επίθεση του κεφαλαίου με μέτρα στο πλαίσιο της αξιολόγησης και εκτός αυτού του πλαισίου (ασφαλιστικό, εργασιακά είναι ήδη στην ημερήσια διάταξη). Όμως ούτε η κυβέρνηση ούτε η οικονομία αντέχει άμεσα άλλα δημοσιονομικά μέτρα, όπως υπαινίσσεται το ΔΝΤ, που ζητά εφαρμογή των ήδη ψηφισμένων ένα χρόνο νωρίτερα. Ούτε, καθώς φαίνεται, οι εξελίξεις σε επίπεδο Ε.Ε. προβλέπουν έξοδο του ΔΝΤ από το ελληνικό πρόγραμμα.

Η κυβέρνηση, λοιπόν, με το ταξίδι Τσίπρα στις ΗΠΑ ζητά από τα ιμπεριαλιστικά αφεντικά της να αναλάβουν ξανά τη μεθόδευση της διάσωσης μιας αστικής τάξης που κατά τα άλλα είναι διαθέσιμη να τους προσφέρει τα πάντα. Πόσω μάλλον αν ευνοηθούν βλέψεις της ντόπιας αστικής τάξης για πιο ανεβασμένο οικονομικό ρόλο σε κάποιους τομείς. Έτσι, λίγες μέρες πριν από τη συνάντηση Τσίπρα–Τραμπ. πέρα από τα επικοινωνιακά κέρδη της κυβέρνησης και τους πόντους που κερδίζει στο ενδοαστικό παιχνίδι, είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς αν θα έχει και ποιες ακριβώς οικονομικές εύνοιες πέρα από γενικές υποσχέσεις και δηλώσεις αβροφροσύνης. Άλλωστε, το τι θα διαμειφτεί συνολικά στη σχέση ΗΠΑ-Ε.Ε. και πώς οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν να παρεμβαίνουν στις εξελίξεις στην Ε.Ε., που είναι ανοικτές, είναι ένα ζήτημα που λίγο θα το φωτίσει η συνάντηση Τσίπρα–Τραμπ.

Έτσι, λογικά το οικονομικό επιτελείο κρατά μικρό καλάθι. Όμως το στρατιωτικό επιτελείο έχει σίγουρα στις συναντήσεις του κρίσιμο, σοβαρό και επικίνδυνο για το λαό και τη χώρα περιεχόμενο. Την ώρα που γράφεται το άρθρο, μια βδομάδα πριν από τη συνάντηση Τσίπρα-Τραμπ, ο υφυπουργός Άμυνας Βίτσας, συνοδευόμενος από τον Πάιατ, είναι στο Τέξας για να δει οπλικά συστήματα. Και μόνο η συνάντηση του πρωθυπουργού με τον Τραμπ σε τέτοιες εποχές σημαίνει ξεκάθαρα επικίνδυνη ενίσχυση της εμπλοκής της χώρας στα ιμπεριαλιστικά σχέδια των ΗΠΑ.

Δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε αν η επίσημη πρόσκληση στον Τσίπρα επισπεύσθηκε από την απειθαρχία της Τουρκίας τόσο με τους ρώσικους S400 όσο και με τη σοβαρή γενικότερη σύγκρουση που εκδηλώθηκε πρόσφατα και οδήγησε στην απαγόρευση έκδοσης βίζας ένθεν και ένθεν. Οι ΗΠΑ δήλωναν με νόημα ότι οι επιχειρήσεις σε νατοϊκό επίπεδο από το Ιντσιρλίκ συνεχίζονται χωρίς προβλήματα. Όμως οι συγκρουσιακές εξελίξεις στις κουρδικές περιοχές και η γενικότερη αστάθεια είναι δεδομένη, απρόβλεπτη η εξέλιξή της και ιδιαίτερα επικίνδυνη για τους λαούς.

Όπως φάνηκε και στην άσκηση Παρμενίων, όπου για άλλη μια φορά οι κυβερνητικοί παράγοντες συναγελάστηκαν με τους Χρυσαυγίτες, το κλίμα αντιδραστικού εθνικισμού καλά κρατεί. Πριν από δύο χρόνια ο Λεβέντης, σαν λαγός, δήλωνε πως αξίζει να θυσιάσει ο συνταξιούχος άλλη μια σύνταξη για την αγορά όπλων. Σήμερα τα στρατιωτικά επιτελεία της κυβέρνησης έχουν ήδη σχεδόν καταλήξει με τα αντίστοιχα γεράκια των ΗΠΑ για συγκεκριμένες στρατιωτικές δαπάνες 2 δισ. για αναβαθμίσεις F35 κ.λπ., όταν ήδη η χώρα είναι στην πρώτη γραμμή του ΝΑΤΟ σε στρατιωτικές δαπάνες και σε χρεοκοπία!!! Και μην ξεχνάμε, πωλήσεις όπλων ζήτησε και ο Μακρόν…

Οι πωλήσεις όπλων σε τέτοιες συνθήκες εμπεδώνουν περίτρανα την πιο επικίνδυνη από ποτέ ιμπεριαλιστική εξάρτηση από τις ΗΠΑ και την εμπλοκή στα σχέδιά τους στην περιοχή. Πολύ περισσότερο, αυτή η επικίνδυνη για το λαό πραγματικότητα εμπεδώνεται με τη συζήτηση για ενίσχυση και αναβάθμιση της βάσης της Σούδας, κάτι που άλλωστε εξελίσσεται καθημερινά. Τα δημοσιεύματα στον Τύπο έχουν δοσμένο το αίτημα των ΗΠΑ για πενταετή και όχι πλέον ετήσια ανανέωση της συμφωνίας «αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας-ΗΠΑ» που αφορά τη Σούδα και όχι μόνο.

Ανοικτά συζητιέται ξανά το άνοιγμα νέας βάσης στην Κάρπαθο ή στο Καστέλι Ηρακλείου, όπως έχει ξανατεθεί, καθώς και ζήτημα εγκατάστασης πυρηνικών στον Άραξο. Επίσης, ήδη στρατιωτικά κλιμάκια των ΗΠΑ εξετάζουν τη δυνατότητα εγκατάστασης αεροπορικής βάσης για μη επανδρωμένα σε Λάρισα και Ανδραβίδα. Η Σούδα έχει δηλωθεί ανοικτά από στελέχη των ΗΠΑ πως αποτελεί τη βάση–διαμάντι που συνδυάζει δυνατότητες ασφαλούς προσέγγισης αεροπλανοφόρων και όντας δίπλα σε αεροδρόμιο μπορεί να συγκριθεί μόνο με τη βάση του Νόρφολκ στη Βιρτζίνια των ΗΠΑ σε σπουδαιότητα.

Ζητείται λοιπόν παραπέρα αναβάθμιση της super βάσης, αλλά και συνολικά μετατροπή της χώρας σε πολεμικό ορμητήριο των ΗΠΑ. Αν η συνάντηση Τσίπρα-Τραμπ αναβαθμίζει τον Τσίπρα στο πλαίσιο του συστήματος και της διαχείρισής του, στην εργατική τάξη και το λαό αποκαλύπτει τη γύμνια της πολιτικής του και τη διάθεσή του να υπηρετήσει αδίσταχτα ό,τι του ζητήσουν οι ιμπεριαλιστές. Και ο καθένας στην Αριστερά οφείλει να ξέρει τι είναι αυτά που ζητούν και τι δίνουν οι ιμπεριαλιστές στις εξαρτημένες χώρες και στους λαούς τους, ιδιαίτερα στις μέρες μας. Και αυτοί που ξέρουν έχουν καθήκοντα και οφείλουν να τα υπηρετήσουν…

Ν.Κ.

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Το σύστημα δεν απελευθερώνει κανέναν από μόνο του! Ομόφωνα!

0
Στη φυλακή η Ηριάννα και ο Περικλής λοιπόν. Αυτό απεφάνθη  και σήμερα η "ανεξάρτητη" δικαιοσύνη. Ομόφωνα αυτή τη φορά μη και ξαναϋπάρξουν αμφιβολίες και ...ελπίδες! Δεν παθαίνει καμιά ζημιά η Ηριάννα μένοντας στη φυλακή είπε ο εισαγγελέας, δε κινδυνεύει η υγεία του Περικλή. Όπως δεν παθαίνουν ζημιά οι εργαζόμενοι όταν δεν τους πληρώνουν οι εργοδότες τους, ενώ -σε αντίθεση με τον Περικλή- του Τσοχατζόπουλου η υγεία κινδύνευε και έπρεπε να βγει για να σουλατσάρει στα ΜΜΕ και να ζητά τώρα αποζημιώσεις από το δημόσιο!

Ο Ρουπακιάς δολοφόνος φασίστας μπορεί να είναι ελεύθερος και να τον φυλάνε διμοιρίες ΜΑΤ μιας και είναι αγαπημένο παιδί του συστήματος που υπερασπίζονται οι δικαστές, οι δολοφόνοι της Χρυσής Αυγής μπορούν να είναι ελεύθεροι και να παίζουν ρόλο στη πολιτική ζωή αλλά η Ηριάννα που υπερασπίζεται την αξιοπρέπειά της πρέπει να μείνει μέσα όπως και ο Περικλής μιας και δε χειροτέρεψε η υγεία του! Μάλλον το παράπονό του εξέφρασε ο εισαγγελέας όταν είπε "Κι τούτο γιατί μέχρι σήμερα δεν απεδείχθη καμία επιδείνωση της υγείας του"! Είναι επικίνδυνη για το σύστημα ακόμα και η υπεράσπιση της αξιοπρέπειάς μας, της υγείας μας!

Δίκαια η οργή και λίγα έγιναν σήμερα στο δικαστήριο. Αλλά δε φτάνει μόνο αυτή.

Χρειάζεται να διοχετευθεί στους δρόμους, χρειάζεται να γίνει υπόθεση του κινήματος και η υπόθεση της αναστολής αλλά και η υπόθεση τους οριστικής αθώωσής τους. Χωρίς αποκλεισμούς που αποτρέπουν κόσμο στο να εκφράσει τη δεδομένη αλληλεγγύη του και απολίτικες λογικές που τελικά το μόνο που κάνουν είναι να βγάζουν λάδι τους βασικούς υπεύθυνους αυτής της ιστορίας. Δεν αρκούν οι -επίσης αναγκαίες- υπογραφές διανοούμενων και οι αγνώστου προέλευσης συναυλίες που μετατρέπουν μια καραμπινάτη υπόθεση φασιστικοποίησης και τον αγώνα ενάντιά της σε ...χάπενινγκ. Δε μπορεί να δίνεται η δυνατότητα στη κυβέρνηση να παριστάνει τον Πόντιο Πιλάτο την ίδια στιγμή που η όλη πολιτική της, με ολοένα και μεγαλύτερη ένταση, είναι ενάντια στο λαό, ενάντια σε κάθε αγωνιστή, ενάντια στις Ηριάννες και στους Περικλήδες. Την ίδια στιγμή που συνεχίζει και αναβαθμίζει όλο το κατασταλτικό νομικό και θεσμικό πλαίσιο, τους μηχανισμούς τρομοκρατίας και παρακολούθησης, που εντείνει τα χτυπήματα σε διαδηλώσεις και ετοιμάζεται να περιορίσει το δικαίωμα στις απεργίες.

Δεν είναι ουδέτερη η κυβέρνηση, δεν είναι ουδέτερο το κράτος, δεν είναι ουδέτεροι οι δικαστές και οι μπάτσοι. Έτσι δε μπορεί να είναι ουδέτερος ο αγώνας για την απελευθέρωση της Ηριάννας και του Περικλή και κανενός άλλου που διώκεται είτε για τους αγώνες του είτε γιατί υπερασπίζεται ακόμη και τα -υποτιθέμενα- αυτονόητα!

Απέναντι στο κράτος του δικαίου τους και στο νομικό τους πολιτισμό να αντιτάξουμε το μόνο δίκιο και τον μόνο πολιτισμό που μπορεί να τους αναγκάσει σε οπισθοχώρηση. Το δίκιο και τον πολιτισμό του μαζικού εργατικού, λαϊκού και νεολαιίστικου κινήματος! Αυτό φοβάται το σύστημα και αυτό του το φόβο εξέφρασε ο Κοντονής με τη σημερινή του δήλωση.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Όχι στους νέους τραμπουκισμούς των χουλιγκάνων του Μελισανίδη!

0
Καταγγέλλουμε το νέο «κρούσμα» τραμπούκικης επίθεσης των χουλιγκάνων – ενεργούμενων του μεγαλοκαπιταλιστή Μελισσανίδη, που έγινε την Παρασκευή 6/10. Άτομα που επέβαιναν σε 20 μηχανές, έσπασαν την πόρτα της πολυκατοικίας που μένει ο συντάκτης της εφημερίδας «Κόντρα», Γεράσιμος Λιόντος, στα Σεπόλια, και έγραψαν υβριστικά και απειλητικά συνθήματα. Η πράξη αυτή τρομοκράτησης αποτελεί συνέχεια πολλών άλλων προηγούμενων. Τόσο απέναντι στον ίδιο το λαό και τους κατοίκους της Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας, όσο και απέναντι σε αγωνιστές που συμμετέχουν στο κίνημα ενάντια στα σχέδια του Μελισσανίδη για τη δημιουργία του φαραωνικού γηπέδου που θα καταστρέψει την περιοχή. Αλλά και απέναντι σε πολιτικές συλλογικότητες (ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Στέκι «Στρούγκα», Στέκι Λαϊκής Συνέλευσης ΝΦ-ΝΧ), ακόμα και σε μέλη του δημοτικού συμβουλίου Νέας Φιλαδέλφειας.

Η θρασύδειλη αυτή επίθεση, δείχνει ότι ο μεγαλοεπιχειρηματίας με το «στρατό» του συνεχίζει την τρομοκράτηση και τον εκφοβισμό, όσο το «έργο» βρίσκει στα προσχώματα, ενώ οι μπουλντόζες το έχουν ήδη ξεκινήσει! Σ΄ αυτή την κρίσιμη φάση, αυτό που πρέπει να προσπαθηθεί και να επιδιωχθεί είναι η ενεργοποίηση των κατοίκων για να σπάσει το κλίμα της τρομοκρατίας! Και να μπορέσουν οι εργαζόμενοι κι ο λαός της περιοχής να εκφράσουν την αντίθεσή τους σ΄ ένα τέτοιο «έργο», απ΄ το οποίο τίποτα δεν έχουν να κερδίσουν, ζώντας σε συνθήκες φτώχειας, ανεργίας και απανωτών αντιλαϊκών μέτρων, που ισοπεδώνουν τα δικαιώματα αλλά και την ίδια τους τη ζωή, ανεξάρτητα απ΄ το αν θα αυτό τελειώσει ή όχι. Και το οποίο θα καταστρέψει και τη γειτονιά όπου ζουν.

16/10/17
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πάρτε πίσω τις απολύσεις. Νέα συγκέντρωση ενάντια στις εκδικητικές απολύσεις στην Plegmanet.

0

Έπειτα από δύο μαζικές συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας της πρωτοβουλίας, την υπογραφή δεκάδων ψηφισμάτων αλληλεγγύης από σωματεία και συλλόγους, την υπό πίεση καταγγελία για εκδικητική απόλυση στην επιθεώρηση εργασίας, Η Πρωτοβουλία ενάντια στις απολύσεις στην Plegmanet, συνεχίζει. Η εργοδοσία επέμεινε στην εκδικητική απόλυση αλλά αφού αλλιώς δε μπορεί να πείσει, χρησιμοποίησε το γνωστό μέσο της συκοφάντησης των εργαζόμενων που τολμούν να υπερασπιστούν το δίκιο τους. Ξέρουμε καλά ότι το δίκιο μας ξεπερνά τη συκοφάντηση και την τρομοκράτηση. Μόνη διέξοδος για τους εργαζόμενους είναι αυτή του μαζικού αγώνα για την υπεράσπιση του δικαιώματος στη δουλειά. Αποφασίζουμε να δυναμώσουμε τον αγώνα μας μέχρι ο Ν.Ν. να επιστρέψει στη δουλειά του. Στο επόμενο διάστημα έχουν προγραμματιστεί παρεμβάσεις της Πρωτοβουλίας καθώς και καινούργια κινητοποίηση. Όπως σημειώνει και το κάλεσμα της Πρωτοβουλίας:

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους της εταιρείας, κάθε σωματείο, συλλογικότητα και ανένταχτο αγωνιστή που θέλει να παλέψει ενάντια στις άδικες και καταχρηστικές απολύσεις στην Plegmanet σε νέα παράσταση διαμαρτυρίας έξω από τα γραφεία της εταιρείας (Γερακίου 26, Μετρό Σεπόλια) τη Δευτέρα 23/10, στις 18:30
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Σωματείο εργαζομένων στο Πλαίσιο: Ψήφισμα Αλληλεγγύης για τις απολύσεις στην Plegmanet.

0

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Τουρκία: «επιχείρηση κατά του DHKP-C», ανακοίνωση του Λαϊκού Μετώπου (απόσπασμα)

0


ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΤΟΥ ΛΑΪΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟ ΑΝΤΙΪΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ

ΜΕΣΑ ΣΕ ΕΝΑ ΜΗΝΑ 66 ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΕΙΣ

Το πρωί της 12ης Σεπτέμβρη ο φασισμός του ΑΚΡ με την ονομασία «επιχείρηση κατά του DHKP-C», συνέλαβε και προφυλάκισε περίπου 70 άτομα. Τους προφυλακισθέντες απ’ το Λαϊκό Μέτωπο, τους παρέπεμψαν σε στημένα δικαστήρια. Δεν τηρήθηκε ενώπιον του Ανακριτή η τυπική διαδικασία απολογίας τους, ούτε, έστω και για τα μάτια του κόσμου, η κατά το νόμο διαδικασία προφυλάκισης. Τους προφυλάκισαν όλους, ηλικιωμένους, ασθενείς .... χωρίς καμία εξαίρεση.

Το πρωί της 6 Οκτώβρη συνέλαβαν 24 άτομα και επετέθηκαν σε πολλά σπίτια. Οι συνεργάτες του ιμπεριαλισμού προσπάθησαν να καταδικάσουν τον αγώνα εναντίον του ιμπεριαλισμού του Λαϊκού Μετώπου και του Αντιϊμπεριαλιστικού Μετώπου. Λόγω της συμμετοχής τους σε διάφορες εκδηλώσεις στο εξωτερικό, 5 σύντροφοι, προφυλακίσθηκαν.

Οι κατηγορίες του φασισμού δείχνουν ότι το ΑΚΡ, ο συνεργάτης του ιμπεριαλισμού στην Μέση Ανατολή, φοβάται τους αγωνιστές και τους λαούς του κόσμου.

Σύμφωνα με τον φασισμό του ΑΚΡ:

Είναι αδίκημα, η συμμετοχή στο Humanité Festival, που οργανώνεται από το Κομμουνιστικό Κόμμα Γαλλίας, με τη συμμετοχή, πάνω από δύο εκατομμύρια ανθρώπων.

Είναι αδίκημα, η επίσκεψη στη Βόρεια Κορέα, η οποία δύο φορές το χρόνο, ανοίγει τις πόρτες της στους λαούς του κόσμου.

Είναι αδίκημα, η συμμετοχή στο συνέδριο κατά της απομόνωσης, ένα απ’ τα μεγαλύτερα στη Μέση Ανατολή.

Είναι αδίκημα, η συμμετοχή στο συνέδριο «Κατά της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας, ένωση των Λαών» στην Τουρκία.

Είναι αδίκημα, το κάλεσμα μας προς τους λαούς του κόσμου κατά της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας και η δράση στο Αντιϊμπεριαλιστικό Μέτωπο που δυναμώνει μέρα με την μέρα.

Έχουν τόσο μεγάλη εχθρότητα, ώστε προφυλάκισαν ανθρώπους που έχουν μόνιμη κατοικία και εργασία και που είναι καθημερινά στα δικαστικά μέγαρα για τις δικηγορικές δραστηριότητές τους. Με την κατηγορία ότι έχουν επαφές στο εξωτερικό στο όνομα οργάνωσης.

Σύμφωνα με το ΑΚΡ η λίστα των αδικημάτων των λαών του κόσμου είναι μεγάλη. Θα θεωρηθεί αδίκημα, ακόμα και το να αναπνέουν οι λαοί του κόσμου.

Η επίθεση κατά του Αντιϊμπεριαλιστικού Μετώπου, είναι επίθεση κατά των λαών του κόσμου.

Ο φασισμός στην Τουρκία επιτίθεται κατά όλων των δυνάμεων του λαού, των αγωνιστών, των ανθρώπων που άνοιξαν τις πόρτες τους στους αγωνιστές, των ανθρώπων που είναι στο πλευρό των αγωνιστών....

Ο ιμπεριαλισμός και ο σιωνισμός με τις επιθέσεις τους προσπαθούν να σταματήσουν τον αγώνα του Αντιϊμπεριαλιστικού Μετώπου. Μόνο αποδεικτικό στοιχείο τους, είναι οι σφραγίδες των διαβατηρίων τους.

Επαναλαμβάνουμε ότι όποιες επιχειρήσεις κι αν κάνουν κατά του κόσμου, τον αγώνα των λαών δεν μπορούν να τον σταματήσουν.

Που το είδαν, ότι σταματούν τον αγώνα οι προφυλακίσεις.

Βέβαια υπάρχουν λόγοι, οι, σ’ όλο τον κόσμο, αμερικανικές βάσεις.

Το Αντιϊμπεριαλιστικό Μέτωπο είναι η μόνη δύναμη απέναντι στην εκμετάλλευση των λαών, στην απελπισία και στην ανοργανωσιά. Στα δικαστήρια του φασισμού προσπαθούν να καταδικάζουν το Αντιϊμπεριαλιστικό Μέτωπο, την ελπίδα των λαών, επειδή συνεχίζει τον αγώνα του απέναντι στον ιμπεριαλισμό, με κοινούς αγώνες και πλατύ μέτωπο, με επισκέψεις σ’ όλο τον κόσμο και παγκόσμιες δράσεις απέναντι της απομόνωσης των χωρών και των οργανώσεων. Το Αντιϊμπεριαλιστικό Μέτωπο απέναντι στην ιδεολογική ηγεμονία του ιμπεριαλισμού, συνεχίζει να λέει τα πράγματα με το όνομά τους, «Ο ιμπεριαλισμός είναι ιμπεριαλισμός», συνεχίζει να δείχνει την πηγή της καταπίεσης και εκμετάλλευσης.

Οι συνεργάτες των ιμπεριαλιστών δεν μπορούν να φιμώσουν την φωνή των πολιτικών κρατουμένων, δεν μπορούν να σβήσουν τις φωτιές των ανταρτών στα βουνά, δεν μπορούν να σταματήσουν τον αγώνα των λαών κατά του κοινού εχθρού.

Όπως είχε ανακοινώσει ο Μάο Τσε Τουνγκ, «Εάν, ένας άνθρωπος, ένα πολιτικό κόμμα, ένας στρατός ή ένα ρεύμα , δεν αντιμετωπίζει επίθεση από τον εχθρό, δείχνει ξεκάθαρα ότι έχει πέσει στο επίπεδο του εχθρού. Είναι καλό να δεχόμαστε επίθεση απ’ τον εχθρό, αυτό δείχνει ότι υπάρχει ξεκάθαρη γραμμή ανάμεσα σ’ εμάς και τους εχθρούς μας. Οι επιθέσεις των εχθρών και η μαύρη προπαγάνδα είναι καλές, αφού δείχνουν ότι υπάρχουν ξεκάθαρα όρια μεταξύ μας και ότι είμαστε συνεπείς στα αγωνιστικά καθήκοντά μας. »

Απέναντι στον ιμπεριαλισμό θα συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε και να δυναμώνουμε το Αντιϊμπεριαλιστικό Μέτωπο.

ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ, ΑΛΛΑ ΟΙ ΕΚΤΕΛΕΣΤΕΣ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ

Ο ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ ΘΑ ΗΤΤΗΘΕΙ, ΟΙ ΛΑΟΙ ΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΗΜΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΑΝΤΙΪΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΗΣ

ΕΞΩ ΟΙ ΗΠΑ, ΑΥΤΗ Η ΓΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΜΑΣ.

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΔΙΕΘΝΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΤΟΥ ΛΑΪΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ.

13/10/2017
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αγωνιστικές Κινήσεις ΑΕΙ-ΤΕΙ: Για τη στάση των ΠΚΣ/ΕΑΑΚ στον φοιτητικό αναβρασμό για το σύγγραμμα

0
Για τη στάση των ΠΚΣ/ΕΑΑΚ στον φοιτητικό αναβρασμό για το σύγγραμμα

Η αναστολή διανομής των πανεπιστημιακών συγγραμμάτων δεν θα μπορούσε να μην δημιουργήσει αναβρασμό στο φοιτητικό σώμα, γεγονός που εκφράστηκε και με τη συμμετοχή αρκετών φοιτητών στις γενικές συνελεύσεις της προηγούμενης εβδομάδας. Υπάρχει ανάγκη των φοιτητών να εκφραστούν κινηματικά ,με όρους διεκδίκησης του στοιχειώδους και αναφαίρετου δικαιώματος στο δωρεάν σύγγραμμα.

Σε αυτήν την ανάγκη θεωρούμε πως στέκεται τροχοπέδη η στάση των κυρίαρχων δυνάμεων της φοιτητικής Αριστεράς. ΕΑΑΚ και ΠΚΣ παρά τις συνηθισμένες αγωνιστικές κορώνες, απέδειξαν περίτρανα ότι καθόλου διατεθειμένες δεν είναι να συμβάλλουν στην αναγκαία αγωνιστική έκφραση των φοιτητών. Αντιθέτως είναι προθυμότατες να «εκτονώσουν» ένα κλίμα αναβρασμού προκειμένου να ενισχύσουν εαυτόν ως τους «καλούς» συνδιαχειριστές του συστήματος.

Ας δούμε τα πράγματα πιο συγκεκριμένα:

Η ΠΚΣ σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη πραγματοποίησε τις δικές της συγκεντρώσεις στο Υπουργείο Παιδείας και στο Υπουργείο Μακεδονίας & Θράκης. Περισσότερο για να βγει απ’ το καθήκον και να καλύψει κάτω από αυτή την κίνηση την αδράνειά της στο μαζικό κίνημα, αφού αυτές έγιναν πριν καν γίνουν οι προγραμματισμένες γενικές συνελεύσεις, πριν καν συζητήσει και ετοιμαστεί αποφασιστικά για τη δράση του ο φοιτητόκοσμος. Σε όσες ΓΣ πραγματοποιήθηκαν παρέπεμψε τον αναβρασμό του κόσμου στην οριοθετημένη και γνωστή ετήσια πανελλαδική τουφεκιά του Μ.Α.Σ στις αρχές Νοέμβρη. Αυτό στην καλύτερη, αφού σε προτάσεις των Αγωνιστικών Κινήσεων, για διεξαγωγή Γ.Σ μέσα στην βδομάδα- που προφανώς δεν υπηρετούν τον «προγραμματισμό» του Μ.Α.Σ- όμως φιλοδοξούν να εκφράσουν και να πολιτικοποιήσουν την ανησυχία ενός κόσμου, υπήρξαν δείγματα μέχρι και ανοικτής καταψήφισης.

Η ΕΑΑΚ στην Αθήνα
έκανε μια συμβολική κατάληψη στο τυπογραφείο του ΕΚΠΑ με σύνθημα «θα τυπώσουμε εμείς τα συγγράμματα», αποδεχόμενη ουσιαστικά την έμπρακτη αμφισβήτηση του δικαιώματός μας στο σύγγραμμα και προτείνοντας «έμπρακτη» λύση ( μέχρι να τελειώσει το μελάνι του Υπουργείου…) σε ένα πρόβλημα που δεν δημιουργήσαμε εμείς αλλά το σύστημα. Παράλληλα, προχώρησε σε κινητοποίηση στο Υπ. Παιδείας, με ολιγόλεπτη ψευτοσύγκρουση με τα ΜΑΤ στο κυνήγι της τηλεοπτικής εικόνας, μακριά απ’ το κέντρο της Αθήνας, αποκόβωντας ουσιαστικά την κεντρική πολιτική σημασία του χτυπήματος στο δωρεάν σύγγραμμα, ως μια εφαρμογή ενός ευρύτερου και παρόντος νομοθετικού πλαισίου, η οποία όφειλε να εκφραστεί με κεντρική διαδήλωση (κι όχι με τα γνωστά ραντεβού με υπουργούς στο… Μαρούσι). Όπως είναι δηλαδή κεκτημένο να εκφράζεται το φοιτητικό κίνημα, όποτε το σύστημα ανοίγει μέτωπα στην 3βάθμια εκπαίδευση. Χαρακτηριστικά, στην πρόταση, των Αγωνιστικών Κινήσεων για κεντρική διαδήλωση κανείς τους δεν πήρε θέση.

Στην Θεσσαλονίκη οι δυνάμεις των ΕΑΑΚ επέδειξαν αντίστοιχα αντανακλαστικά. Πρώτα απ’ όλα δεν αποδέχτηκε τον σχεδιασμό των Αγωνιστικών Κινήσεων για πορεία προς το Υπουργείο Μακεδονίας & Θράκης την Παρασκευή, η οποία θα μπορούσε και να συσπειρώσει στη βάση μιας αγωνιστικής απάντησης ένα ευρύτερο δυναμικό από αυτό που συσπειρώθηκε εν τέλει σε όλες τις κινητοποιήσεις της Παρασκευής, και να δώσει σε έναν κόσμο μια άμεση δυνατότητα πολιτικοποίησης της αντίδρασής του και στόχευσης στον πραγματικό υπαίτιο: κεντρικά το σύστημα και τους κολαούζους του. Αντί αυτού, κάλεσαν και στην Θεσσαλονίκη κατάληψη στην Πρυτανεία και το «Λογότυπο». Και μάλιστα προκειμένου να βγεί ο σχεδιασμός αυτός δεν δίστασαν να πάρουν αποφάσεις συλλόγων χωρίς απαρτία και να αρνηθούν οποιοδήποτε είδος συντονισμού και συμπόρευσης ακόμη και την ημέρα της πορείας.

Συμπερασματικά, οι δύο μεγαλύτερες δυνάμεις της φοιτητικής αριστεράς αρνήθηκαν συστηματικά να βάλουν πλάτη σε διοργάνωση ανοιχτών και εξωστρεφών συγκεντρώσεων που να ξεκινούν από τους χώρους σπουδών και να στοχεύουν στην εν γένει πολιτική του συστήματος. Αποτέλεσμα: μετά από έναν γύρο ΓΣ να μην πραγματοποιηθεί ούτε μια πορεία σε Αθήνα-Θεσσαλονίκη.

Γιατί όμως;

Ενοποιητικό στοιχείο αυτών των αντιλήψεων που οδηγούν εν τέλει και σε ίδιες πρακτικές είναι η αποσύνδεση του ζητήματος που αντιμετωπίζουμε με το σύγγραμμα από τη νομοθετική βεντάλια του νόμου πλαίσιο και του νόμου Γαβρόγλου, η οποία ακριβώς καθιερώνει την φοιτητική μέριμνα ως «ανταποδοτική» και ανοίγει όλα τα σενάρια ,μέχρι και κατάργησής της. Από την άλλη η μετά μανίας σύνδεση του ζητήματος με την «υποχρηματοδότηση» και τον έλεγχο των πανεπιστημιακών εκδόσεων από επιχειρήσεις, γίνεται ώστε να προταθεί στην «πανεπιστημιακή κοινότητα» το άλλο, το αριστερό και ριζοσπαστικό μοντέλο το οποίο α)θα ρίχνει γερά λεφτά από το κράτος στα «αποθεματικά» β) θα κρατικοποιήσει τις δομές περί το σύγγραμμα.

Εν ολίγοις, τα χαρακτηριστικά ανεμπιστοσύνης στον κόσμο και άρνησης προώθησης εστιών αντίστασης στην πολιτική του συστήματος, βρίσκουν στη ρίζα τους ακριβώς το ότι για τη ρεφορμιστική αριστερά, η βάση του ζητήματος δεν είναι η υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας στον δρόμο, αλλά η υποταγή κάθε κίνησης στην ανάδειξη του «δικού της» τρόπου διαχείρισης του συστήματος (από το κράτος του μέχρι τα κονδύλια του). Του δικού της τρόπου που βέβαια είναι στρωμένος με μπόλικες και αποπροσανατολιστικές αυταπάτες, που οδηγεί εν τέλει στην ήττα.

Μέσα λοιπόν σε αυτά τα «επιθετικά» μοντέλα «χάνεται» και ο ν.πλαίσιο και ο ν.Γαβρόγλου, ενώ το δικαίωμα ενός λαϊκού φοιτητή να έχει δωρεάν πρόσβαση στην εξεταστέα ύλη και το μέγεθος της τελευταίας να μην είναι μοχλός εντατικοποίησης, ονομάζεται «περιορισμός του ενός συγγράμματος».

Για τις Αγωνιστικές Κινήσεις παρά το κλίμα που επικρατεί,
και γνωρίζοντας ότι ο αγώνας που πρέπει να δώσει το φοιτητικό κίνημα είναι μακρύς και δεν επιδέχεται γρήγορων «λύσεων», το στοίχημα διοργάνωσης εξωστρεφών διαδηλώσεων των φοιτητικών συλλόγων που θα ξεκινούν από τον χώρο σπουδών και θα αντιπαρατίθενται στη πολιτική του συστήματος δεν έχει τελειώσει. Το καθιστά επιτακτικό και ρεαλιστικό η ίδια η φύση της επίθεσης που βιώνουμε και θα βιώσουμε, δηλαδή η συνέχιση της εφαρμογής του νόμου πλαίσιο και του νόμου Γαβρόγλου, που θα συνεχίζει να γεννά τις δίκαιες αντιδράσεις μας και να απαιτεί πραγματική και όχι εικονική αγωνιστική απάντηση. Και σε αυτήν την κατεύθυνση σκοπεύουμε να κινηθούμε!







ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

15 Οκτ 2017

Κάλεσμα των Αγωνιστικών Κινήσεων για την υπόθεση της Ηριάννας και του Περικλή

0

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις καλούν σε συγκέντρωση αλληλεγγύης στην Ηριάννα και στον Περικλή. Η υπόθεσή τους αφορά το λαϊκό και νεολαιίστικο κίνημα, το οποίο πρέπει να μπει φραγμός στην καταπάτηση των δημοκρατικών μας ελευθεριών και να αντισταθεί στην φασιστικοποίηση της δημόσιας και πολιτικής ζωής.

ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ ΣΤΙΣ 16/10, ΣΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ, ΣΤΙΣ 9.00 Π.Μ.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΗΡΙΑΝΝΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΕΡΙΚΛΗ!

ΑΜΕΣΗ ΑΘΩΩΣΗ ΤΟΥΣ!

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ!
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΧΡΗΣΤΟ ΜΠΙΣΤΗ (1939-2016)

0

Πολιτικό μνημόσυνο με τη συμπλήρωση ενός έτους από το θάνατο του Χρήστου Μπίστη διοργάνωσε η οργάνωσή του, το ΕΚΚΕ, στην Αθήνα, σήμερα Κυριακή 15 Οκτώβρη.

Οι σύντροφοί του μίλησαν για τον άνθρωπο, τον καλλιτέχνη, τον πολιτικό, τον επαναστάτη, τον κομμουνιστή. Αναφέρθηκαν σε πλευρές της δράσης του στην πολιτική και την ταξική πάλη, στο κίνημα και τους λαικούς κι εργατικούς αγώνες, στη λογοτεχνία, το θέατρο και τη σκηνοθεσία. Για την συμμετοχή του το Μάη του 1968 στο Παρίσι, την ίδρυση του ΕΚΚΕ στην οποία πρωτοστάτησε το 1970 στο Βερολίνο, το χτύπημα της χούντας το Μάρτη του 1974, τη σύλληψη και τα βασανιστήριά του επί τρεις μήνες στο Περισσό. Ακόμη για την εισβολή στην αμερικάνικη πρεσβεία ένα χρόνο μετά, τη δίκη και την αθώωση και του Χρήστου στη συνέχεια. Αλλά και για την επίσκεψή του στην Κίνα το 1977 καθώς και στο επαναστατημένο Νεπάλ το 2006. Ταυτόχρονα για τις άοκνες προσπάθειές του για την συμπόρευση της ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Η ζωή του ξετυλίχθηκε σε μια ταινία - ντοκυμαντέρ διάρκειας περίπου 50 λεπτών, από τα παιδικά χρόνια ως το θάνατό του, όπου καταγράφηκαν στιγμές από πρόσφατες και παλαιότερες δημόσιες τοποθετήσεις του. Παράλληλα μιλούν γι' αυτόν παλιότεροι σύντροφοί του, ο ανιψιός του Αλέξης, γιος του πρόωρα χαμένου επίσης συντρόφου και αδελφού του Ανδρέα, καθώς και σύντροφοι άλλων οργανώσεων. Αξίζει να μνημονευθούν η ενασχόληση του Χρήστου με το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν αλλά και η ίδρυση-δημιουργία του Ελεύθερου Θεάτρου τόσο αρχικά το 1959 όσο και αργότερα το 1970. Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα είναι και η άποψη του φίλου του ηθοποιού Φαίδωνα Γεωργίτση που ο Χρήστος Μπίστης, όπως λέει, τον οδήγησε να δει τη ζωή με άλλο μάτι και να μάθει να ερμηνεύει τον κόσμο.

Ακολούθησαν σύντομοι χαιρετισμοί από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το ΝΑΡ, το ΣΕΚ, τη Δ. Κουτσούμπα, το ΕΕΚ, το ΚΚΕ(μ-λ), το Μ-Λ ΚΚΕ, την Επιτροπή Αλληλεγγύης για τους πολιτικούς κρατούμενους στην Τουρκία και στο Κουρδιστάν, την ΟΚΔΕ, την ΑΡΑΝ, την ΑΡΑΣ και τον Κ. Παπαδάκη.

Στον χαιρετισμό του ο εκπρόσωπος του ΚΚΕ(μ-λ) στάθηκε στην σημαντική παρουσία και δράση του σ. Χρήστου Μπίστη καθ΄όλη τη διάρκεια της ζωής του που τον κατατάσσει μαζί με άλλους εκλιπόντες σπουδαίους συντρόφους στους λαικούς αγωνιστές πρώτης γραμμής που δεν ανήκουν στενά στην οργάνωσή τους αλλά στο κίνημα και στο λαό. Στη σημερινή περίοδο επίθεσης του ιμπεριαλισμού και του κεφαλαίου, τόνισε ιδιαίτερα την ανάγκη δημιουργίας μετώπου αντίστασης-διεκδίκησης μέσα απ' την κοινή δράση των δυνάμεων της Αριστεράς.

Η εκδήλωση έκλεισε με μεζεδάκια και τσίπουρο στη μνήμη του σ. Χρήστου.

Θα ζει μέσα στους αγώνες μας.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Με τους Αμερικάνους και 95 προαπαιτούμενα στον δρόμο για… την «κανονικότητα»

0

Αγώνες και Μέτωπο Αντίστασης – Διεκδίκησης ο δρόμος του λαού

Οι προστάτες μίλησαν και… διάλεξαν Τσίπρα! Από τη μια, οι Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές δια στόματος Ντάισελμπλουμ ξεκαθάρισαν ότι δεν θέλουν εκλογές… στην Ελλάδα εν μέσω των πολλών δικών τους αναταραχών και οπωσδήποτε όχι πριν η κυβέρνηση ολοκληρώσει την «καλή δουλειά» με το τρέχον μνημόνιο. Μετά βλέπουμε! Από την άλλη, ο Τραμπ έδωσε στον Τσίπρα την επίσκεψη που τόσο επίμονα του ζητούσε η πρόθυμη ελληνική κυβέρνηση, γιατί έχει να του δώσει πολλές ακόμα «δουλειές» που χρειάζεται ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός να κάνει για λογαριασμό του η χώρα μας. Και μέσα στη χώρα αλλά και στην περιοχή, από τα Βαλκάνια ως τη Μ. Ανατολή και την Κύπρο. Και για τις ΗΠΑ βέβαια ισχύει πάντα το «και βλέπουμε» χωρίς …δογματισμούς, από τότε που έριξαν τις ναπάλμ για να κάψουν το ΔΣΕ και την πάλη του λαού μας. Το σταθερό και βασικό κριτήριό τους είναι να αναπαράγεται η αμερικανοκρατία στη χώρα, που με την κυβέρνηση Τσίπρα-Καμένου βαθαίνει και επεκτείνεται.

Η κυβέρνηση (της… «Αριστεράς»!) καμαρώνει για αυτές τις εγκρίσεις και τις αποστολές που παίρνει από τους μεγάλους ληστές και φονιάδες του πλανήτη. Όλα αυτά τα παρουσιάζει μάλιστα και ως «πολυδιάστατη πολιτική» και προχωράει πράγματι όλες τις διαστάσεις του έργου που έχει αναλάβει. Από το στραγγάλισμα των εργατών και το γδάρσιμο του λαού με την σε πλήρη εξέλιξη νέα επίθεση των 95 προαπαιτουμένων για να κλείσει και η «τρίτη αξιολόγηση» και να πάμε μετά… στην τέταρτη και την πέμπτη μέσα στο 2018, όπως προβλέπει το τρέχον μνημόνιο! Μέχρι τη μετατροπή της χώρας σε μια αμερικάνικη βάση με το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, την Κρήτη προκεχωρημένο φυλάκιο των αμερικάνικων αεροπλανοφόρων και τον Άραξο να τον ετοιμάζουν ξανά να φορτωθεί με πυρηνικά!

Μπροστά σε όλα αυτά, με τη ΝΔ να καραδοκεί και να σπρώχνει σε πιο αντιδραστική κατεύθυνση, και με τον λαό μας να ζει μέσα στα μεγάλα βάσανα που έχει φέρει η πολύχρονη επίθεση του συστήματος, ξεπηδάει επίμονα το ίδιο ερώτημα: Μπορούν να αποτελέσουν απάντηση οι αντιπολιτευτικές φωνασκίες, οι εικονικοί αγώνες, η αποθέωση του κοινοβουλίου και των εκλογικών προσδοκιών; Μπορεί ο λαός να ελπίζει πως θα βρει τα δίκια του και την προοπτική του αν δεν παρατάξει απέναντι στους αδίστακτους εχθρούς του τη δικιά του υπόσταση ως δύναμη πάλης; Αν δεν αντισταθεί μαζικά, αν δεν συγκροτήσει το δικό του Μέτωπο Αντίστασης – Διεκδίκησης, που θα ξέρει με ποιους έχει να κάνει για να ανοίξει δρόμους αναμέτρησης και προοπτικής και όχι νέας ανακύκλωσης της οργής σε σύγχυση, υποχώρηση, παραίτηση;

Αδιάλειπτα καθοδική πορεία

Η κυβερνητική προπαγάνδα περί ανάκαμψης και εξόδου από την κρίση, είναι ακατάσχετη και ασύστολη, αλλά η πραγματικότητα είναι επίμονη και δεν προσπερνιέται. Το προσχέδιο του προϋπολογισμού που κατέθεσε η κυβέρνηση περιγράφει μια χώρα που ξετινάχτηκε οικονομικά και παραγωγικά από ότι είχε, ενώ ταυτόχρονα συντρίφτηκαν όλα τα κοινωνικά δικαιώματα του λαού. Η βουβή-και κρατημένη σε δεύτερο πλάνο- αναταραχή στις τράπεζες (που είναι η κορυφή του συστήματος) δεν καταλαγιάζει, γιατί οι τράπεζες είναι κουφάρια πνιγμένα στα «κόκκινα» δάνεια και έρμαια των ξένων αφεντικών. Τα μεγάλα ονόματα της μεγαλοαστικής τάξης αποσύρονται στις Ελβετίες, ή εξαγοράζονται από το ξένο κεφάλαιο, μαζί με τα λιμάνια, τους δρόμους και όλες τις βασικές υποδομές της χώρας. Το ξετίναγμα συνεχίζεται βέβαια με τις λεγόμενες αποκρατικοποιήσεις του τρέχοντος Μνημονίου όσο και με τις επιδιωκόμενες με τις ΗΠΑ συμφωνίες, που η κυβέρνηση σπεύδει να διαμορφώσει στο ταξίδι Τσίπρα και για τις οποίες δραστήρια έχει εργαστεί ο υπουργός του, Παπαδημητρίου!

Με άλλα λόγια, η πορεία οικονομικής καταβύθισης και παραγωγικής ερήμωσης συνεχίζεται αδιάλειπτα όλα αυτά τα χρόνια και είναι ακριβώς πάνω σε αυτή τη βάση τα μέτρα που έχουν προ-αποφασιστεί ως το 2023 και τα σενάρια για τη ρύθμιση του χρέους που φτάνουν ως το 2060! Αυτό λοιπόν που στην πραγματικότητα οικοδομεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, βρίσκεται στη συνέχεια των πολιτικών των προηγούμενων κυβερνήσεων και δεν είναι άλλο από την ενίσχυση της κυριαρχίας του ξένου κεφαλαίου στη χώρα, με μεγάλες και σοβαρές συνέπειες σε όλο το φάσμα της ζωής του λαού μας και όχι «μόνο» στο κοινωνικό-οικονομικό πεδίο! Όσον αφορά αυτό το τελευταίο, είναι το μόνο στο οποίο υπάρχουν δείκτες σε σταθερή άνοδο! Είναι οι δείκτες της εκμετάλλευσης και της καταλήστευσης των εργατικών και λαϊκών μαζών. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της ΓΣΕΕ, σχεδόν 344.000 εργαζόμενοι αμείβονται ήδη με μισθό από 100 έως 400 ευρώ μικτά ενώ άλλοι περίπου 127.000 εργαζόμενοι αμείβονται με μισθό 100 ευρώ μικτά! Όλοι αυτοί προφανώς δεν καταγράφονται στη στρατιά των ανέργων (οι οποίοι κατά την κυβέρνηση «μειώνονται»…) ενώ βέβαια ταυτόχρονα οι ελαστικές μορφές απασχόλησης έχουν γίνει πλειοψηφικές έναντι της μόνιμης και σταθερής δουλειάς.

Είναι σαφές ότι το ντόπιο κεφάλαιο κατόρθωσε αυτά τα χρόνια, με κρίσιμη και καθοριστική τη βοήθεια των ιμπεριαλιστών, να φτάσει την τιμή της εργατικής δύναμης ακόμα και κάτω από τα όρια αναπαραγωγής της. Είναι σαφές ότι το «βαρέλι δεν έχει πάτο» ή αλλιώς ότι μέτρο και όρια στην εκμετάλλευση, την εξαθλίωση αλλά και τον κοινωνικό μεσαίωνα μπορεί να βάλει μόνο η ταξική πάλη των από κάτω και δεν υπάρχει κάποιο «αντικειμενικό» όριο σταματήματος της επίθεσης (όπως λόγου χάρη «οι σύγχρονες ανάγκες», η τεχνολογική εξέλιξη και άλλα ανάλογα ρεφορμιστικά θεωρήματα) που τάχα θα μπορούσε να αποτελέσει φραγμό στην επίθεση.

Διεθνείς περιδινήσεις και ντόπιοι πολιτικαντισμοί

Το κυβερνητικό παραμύθι περί «ανάκαμψης και εξόδου» είναι τελικά όχι απλώς αποπροσανατολιστικό αλλά αντιδραστικό, γιατί έχει ως βάση του το ξεπούλημα της χώρας μας στο ξένο κεφάλαιο, τη μετατροπή της σε νεκροταφείο των εργατικών-λαϊκών δικαιωμάτων, την υποθήκευση της ζωής και της τύχης του λαού στους ιμπεριαλιστές της Δύσης. Αυτή η ολοένα πιο αντιδραστική κατεύθυνση πηγάζει από τα αδιέξοδα της άρχουσας τάξης και υπηρετεί το συμφέρον της και αυτή την κατεύθυνση υλοποιεί και προωθεί και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Ωστόσο, ταυτόχρονα αυτή η κατεύθυνση δεν είναι καθόλου σίγουρη, δεν προδιαγράφει μια γραμμική εξέλιξη επιδείνωσης των όρων ζωής του λαού και διάσωσης της κυριαρχίας της αστικής τάξης έστω με κουτσουρεμένους ρόλους. Η κατεύθυνση αυτή εμπεριέχει όλες τις τρικυμίες και τους κινδύνους –κοινωνικούς, οικονομικούς, πολεμικούς- που πηγάζουν από τη φύση και την κατάσταση αυτών στους οποίους η πραγμάτωσή της υπόκειται. Δηλαδή από τους ιμπεριαλιστές πάτρωνες, τα αδιέξοδά τους, την κρίση τους, τον διαρκώς εντονότερο ανταγωνισμό τους. Η περίπτωση της κρίσης στην Ισπανία με το ζήτημα της Καταλονίας είναι -από αυτή τη σκοπιά- άλλο ένα παράδειγμα των περιδινήσεων και των προβλημάτων που μπορούν να αναδειχθούν στο πλαίσιο αυτό της κρίσης και των ανταγωνισμών όλων με όλους στο οποίο βρίσκεται σήμερα ο καπιταλιστικός-ιμπεριαλιστικός κόσμος. Είναι άλλο ένα παράδειγμα των τριγμών των ιμπεριαλιστικών συνασπισμών –εν προκειμένω της ΕΕ- και των εντάσεων που υπάρχουν μέσα σε αυτούς και προστίθεται στο Brexit και σε όλα τα άλλα που, αν μη τι άλλο, μόνο ως «αντικειμενική- νομοτελειακή» διαδικασία («ολοκλήρωση» και άλλα παρόμοια) δεν επιβεβαιώνουν την πορεία διαμόρφωσης και εξέλιξης της ΕΕ. Είναι άλλο ένα παράδειγμα για την «ποιότητα της στρατηγικής» (λέμε τώρα) της άρχουσας τάξης που συνοψίζεται στο να ανήκουμε στην ΕΕ, στο ΝΑΤΟ και στις ΗΠΑ. Αν λοιπόν μέσα στο «κέντρο» της Ευρώπης εμφανίζονται τέτοιες εξελίξεις, γίνονται πολύ πιο έντονες οι ανησυχίες για τις εξελίξεις που έρχονται στην ευρύτερη περιοχή της χώρας μας. Που είναι ήδη κομματιασμένη από τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις (Βαλκάνια, Λιβύη Ουκρανία), που αιματοκυλιέται ακόμα τώρα (Μ. Ανατολή) με την ευθύνη και την καθοδήγηση των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, που φορτώνεται διαρκώς από στρατιωτικές δυνάμεις, πολεμικά σχέδια και κάθε λογής εκβιασμούς των μεγάλων φονιάδων, από τη Μαύρη Θάλασσα ως την Κύπρο.

Σε όλο αυτό το πολεμικό τοπίο, η κυβέρνηση παριστάνει τη «δύναμη της ειρήνης και της σταθερότητας», την ίδια ώρα που υπηρετεί με όλους τους τρόπους τα ιμπεριαλιστικά σχέδια της Δύσης και εμπλέκει τη χώρα μέσα σε αυτά. Η αναζωπύρωση των βαλκανικών της επαφών και δραστηριοτήτων εντάσσεται σε αυτό το πλαίσιο, είναι προσπάθεια απόκτησης εκ νέου ρόλου στην πολύπαθη χερσόνησο για λογαριασμό των αμερικανονατοϊκών επιδιώξεων και της συνέχισης του κύκλου του αίματος που αυτοί έχουν ανοίξει.

Αν λοιπόν η κυβέρνηση δεν διστάζει «να μιλάει για ειρήνη ενώ υπηρετεί τον πόλεμο», είναι ακόμα πιο αδίστακτη στους πολιτικαντισμούς και στη διαστροφή της πραγματικότητας όταν πρόκειται για τα δικαιώματα, τις ζωές των εργαζομένων και του λαού μας. Ληστεύει και γδέρνει το λαό καταργώντας ή πετσοκόβοντας ακόμα και τα άθλια μνημονιακά επιδόματα, αλλά ετοιμάζει ξανά την άθλια παράσταση του «κοινωνικού μερίσματος», των ψίχουλων που θα δώσει από αυτά που λήστεψε! Εξοντώνει το πιο θεμελιώδες δικαίωμα της ζωής, το δικαίωμα στη δουλειά, αλλά στήνει ολόκληρη επικοινωνιακή καταιγίδα για να εμφανιστεί ότι υπερασπίζεται τη διόρθωση φύλου και να «βεβαιώσει» έτσι για τις «αριστερές ευαισθησίες της». Έχει εξαπολύσει μια γιγάντια φορολεηλασία για τα φτωχά και μεσαία στρώματα αλλά ετοιμάζει λοταρία(!)-ανταμοιβή για τη χρήση της κάρτας στις αγορές.

Αυτή η άθλια πολιτική δεν γίνεται μόνο ή κυρίως για να εκδηλώνονται τα αναγκαία τερτίπια «αριστεροσύνης» και αντιπαράθεσης με τη ΝΔ και τις άλλες δυνάμεις του συστήματος. Ο κύριος στόχος της είναι βαθύτερος και αφορά στη συγκρότηση ενός «νέου προσδιορισμού» της φιλολαϊκής (ακόμα και αριστερής!) πολιτικής που το σύστημα μπορεί να έχει στην –όπως τη λένε- μετά μνημονιακή εποχή. Το καθεστώς λοιπόν σε αυτή την εποχή (θα) είναι η φτώχεια, η ανεργία, η απουσία στοιχειωδών κοινωνικών δικαιωμάτων. Δεν υπάρχουν δικαιώματα! Αλλά μπορεί να σου κληρώσει! Να πάρεις ένα έκτακτο επίδομα, να είσαι «ωφελούμενος» σε μια 5μηνη δουλειά, ακόμα και να βγει ο αριθμός σου στη λοταρία που διοργανώνει το taxis net του Υπουργείου Οικονομικών! Αυτά είναι και θα είναι τα όρια των ανοχών του συστήματος για τα εκρηκτικά λαϊκά ζητήματα. Και κυρίως –λέει ο ΣΥΡΙΖΑ- ως εκεί επιτρέπεται να φτάσουν οι επιθυμίες και οι προσδοκίες του λαού και της νεολαίας…

Να σπάσει ο εγκλωβισμός

Τα όρια που το σύστημα επιδιώκει να θέσει στις προσδοκίες –και άρα στη στην κίνηση και την πολιτική αντίληψη- του λαού δεν είναι βέβαια ακλόνητα και αμετακίνητα. Πάμπολλες φορές, στα μεγάλα και μικρότερα γεγονότα της ταξικής πάλης, ο λαός τα μετακίνησε ή και τα κατάργησε. Το σημερινό ζητούμενο είναι καταρχάς να βγει από την κατάσταση «εγκλωβισμού» στην αδράνεια και την παραίτηση που έχουν διαμορφώσει μια σειρά παράγοντες και δυνάμεις και σε μια ολόκληρη πορεία. Η αλήθεια είναι πως σωρεύονται διαρκώς αιτίες για να εκδηλωθούν κινήσεις σπασίματος αυτού του «εγκλωβισμού». Και δεν είναι καθόλου αλήθεια βέβαια πως ο λαός «δεν καταλαβαίνει» τι ζει και τι αντιμετωπίζει! Μάλλον είναι πολύ πιο σωστό πως μεγάλα κομμάτια κόσμου αντιλαμβάνονται και διαισθάνονται αυτό που «δεν καταλαβαίνουν» ή πιο σωστά δεν θέλουν να ομολογήσουν και να αναγνωρίσουν οι δυνάμεις που λένε πως «ο λαός δεν καταλαβαίνει»». Δηλαδή ο λαός, έστω διαισθάνεται την όξυνση των αντιθέσεων, τους αδίστακτους εχθρούς που έχει απέναντί του, με δύο λόγια τη μεγάλη πάλη που έχει να διεξάγει για να διεκδικήσει και να καταχτήσει όσα του ανήκουν. Και είναι βέβαιο πως για τα πολλά ερωτήματα και τις αμφιβολίες που μπορεί να έχει μπροστά σε αυτό τον μεγάλο αγώνα, οι «εύκολες προτάσεις» παράγουν σύγχυση και λειτουργούν αρνητικά. Είτε αυτές είναι οι προτάσεις των αγώνων που έχουν στόχο μια… μεταβατική κυβέρνηση (όχι σαν του ΣΥΡΙΖΑ, που τους «πρόδωσε»…) είτε είναι η πρόταση της «λαϊκής εξουσίας» με… όλα της τα καλά, που τόσο ανάγλυφα αποδίδονται στις προτάσεις νόμου του ΚΚΕ.

Έχουμε λοιπόν κάθε λόγο να επιμένουμε στην κατεύθυνση του αγώνα που αντιστέκεται και βάζει φραγμούς στην επίθεση, του αγώνα που μαχητικά διεκδικεί. Έχουμε κάθε λόγο να επιμένουμε ότι αυτοί οι αγώνες και οι εστίες αντίστασης που απαιτούνται, χρειάζεται να συνδεθούν, να ενωθούν πολιτικά, να απλώσουν και να διαμορφώσουν το Μέτωπο Αντίστασης και Διεκδίκησης εργατών και λαού ως βασική προϋπόθεση για τη διαμόρφωση ενός καλύτερου συσχετισμού για τη λαϊκή πάλη. Εξάλλου αυτή η ανάγκη είναι έκδηλη στην κάθε εστία αντίστασης που ξεπηδά, όπως για παράδειγμα στον αγώνα στην PLEGMANET, όπου σχεδόν αμέσως αναδείχτηκε το ζητούμενο της ευρύτερης στήριξής του και της διεύρυνσής του. Έχουμε κάθε λόγο να διευκρινίζουμε με κάθε τρόπο πως ο δρόμος αυτού του Μετώπου δεν είναι η συνδιαλλαγή και ο συμβιβασμός, αλλά η αναμέτρηση με το σύστημα και γι’ αυτό χρειάζεται «εντός του» να συγκροτηθούν με βάση αυτή την απαίτηση οι κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις. Έχουμε κάθε λόγο να έχουμε εμπιστοσύνη στον λαό, να απορρίπτουμε τις πολιτικές που περιγελούν τον δρόμο που του αξίζει, να παλεύουμε κάθε στιγμή για να στηρίξουμε την υπόθεσή του!
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ξάνθη: συνελεύσεις και παρεμβάσεις της ΛΑ-ΑΑΣ

0
Την Τετάρτη 11 Οκτώβρη πραγματοποιήθηκε συνέλευση της Λαϊκής Αντίστασης-ΑΑΣ στη Ξάνθη. Στη συνέλευση συζητήθηκαν οι τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις και αποφασίστηκε να γίνει πολιτική παρέμβαση στο κέντρο της πόλης. Η παρέμβαση έγινε το Σάββατο 14 Οκτώβρη στην κεντρική πλατεία με πανό και προκήρυξη, που αναφερόταν τόσο στη συνεχιζόμενη επίθεση και τα νέα αντιλαϊκά μέτρα που ετοιμάζονται, όσο και στο βάθεμα της εξάρτησης που φέρνει η επίσκεψη του Τσίπρα στην Ουάσιγκτον. Αποφασίστηκε επίσης να γίνει σύντομα νέα συνέλευση για να συζητηθεί η συμβολή της τοπικής ΛΑ-ΑΑΣ στον πανελλαδικό διάλογο (μέσα και από έναν απολογισμό της δράσης της), αλλά και ο προγραμματισμός του σχήματος για το επόμενο διάστημα.

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ-ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ

Ο μόνος δρόμος για δουλειά, δικαιώματα, μόρφωση, ειρήνη

Σε όλους τους τόνους ο πρωθυπουργός, στελέχη της κυβέρνησης και παράγοντες του συστήματος δηλώνουν ότι η 3η αξιολόγηση πρέπει να κλείσει χωρίς καθυστέρηση. Βιάζονται να ψηφίσουν 95 προαπαιτούμενα μέχρι τα Χριστούγεννα, για να ικανοποιήσουν τους λεγόμενους «θεσμούς», τα γεράκια δηλαδή του ΔΝΤ και της ΕΕ. Επείγονται να φορτώσουν νέα βάρη στις πλάτες του λαού, να του τσακίσουν κι άλλο τη ζωή, να τον καταντήσουν υποτακτικό, ανήμπορο να σηκώσει κεφάλι. Τρέχουν να ξεπουλήσουν τα πάντα, να παραχωρήσουν ότι πλούτο παράγει αυτός ο τόπος στο ξένο (κυρίως) κεφάλαιο, και σ’ αυτή τη βιασύνη δε λογαριάζουν ανθρώπους, κοινωνικό πλούτο, περιβάλλον.

Η δουλειά έχει γίνει κακοπληρωμένο (ακόμη και απλήρωτο) «βάσανο» για λίγους, και άπιαστο «όνειρο» για τη νεολαία, που ξενιτεύεται κατά χιλιάδες. Τα «εργατικά ατυχήματα» πληθαίνουν, κάτω από την εντατικοποίηση και την απαξίωση των εργαζομένων από τα αφεντικά. Οι λεγόμενοι «επενδυτές», οι εφοπλιστές και οι χρυσοθήρες, μπορούν να μολύνουν τη θάλασσα και τα ποτάμια και να καταστρέφουν τη ζωή. Και οι διάφοροι εκπρόσωποι του ιμπεριαλισμού Μακρόν, Ντάισελμπλουμ και λοιποί, επισκέπτονται το «προς διανομή οικόπεδο» που λέγεται Ελλάδα, επιβραβεύουν την κυβέρνηση(!!), δίνουν εντολές και απαιτούν συμμόρφωση.

Την ίδια στιγμή ο πρωθυπουργός οδεύει προς Ουάσιγκτον, για να προσφέρει «γη και ύδωρ» στον πλανητάρχη Τραμπ. Βάσεις, εξοπλιστικά προγράμματα, ενεργειακό και οικονομία, βρίσκονται στην ατζέντα των συζητήσεων. Σε μια περιοχή που συνεχίζει να φλέγεται, σε έναν κόσμο που σπαράσσεται από ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και πολέμους, η πλουτοκρατία της χώρας, μέσω της κυβέρνησή της, επιλέγει το παραπέρα βάθεμα τις εξάρτησης και την υποταγή στις πολεμικές εξορμήσεις των μεγάλων αφεντικών. Θεωρεί σαν ευκαιρία την «απείθαρχη» στάση του Ερντογάν προς τη Δύση και αναζητά ρόλο πιστού εκφραστή των συμφερόντων της υπερδύναμης. Και είναι έτοιμη για πλήρη εκχώρηση του λαού και της χώρας, αλλά και για όποιον τυχοδιωκτισμό της ζητηθεί.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προσπαθεί να «χρυσώσει το χάπι», μιλώντας για «έξοδο από την επιτροπεία» το καλοκαίρι του 2018. Μαζί με την ψεύτικη αριστεροσύνη που πούλησε, πουλά τώρα και ψεύτικες ελπίδες. Το κεφάλαιο και οι ιμπεριαλιστές δεν πρόκειται να «μαλακώσουν» την επίθεσή τους στο λαό. Ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ και οι άλλες αστικές δυνάμεις (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ κλπ) θέλουν να χαράξουν άλλη γραμμή πλεύσης. Γι’ αυτούς η υποταγή είναι μονόδρομος.

Αυτόν τον μονόδρομο, μόνο ο λαός μπορεί να τον αναστρέψει. Η εργατική τάξη, οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι και η νεολαία. Αυτοί που παράγουν όλο τον πλούτο, αλλά δεν καρπώνονται παρά μόνο ψίχουλα. Αυτοί, των οποίων το μέλλον και η ζωή είναι «παιχνίδι» σφαιρών επιρροής, κυριαρχίας, δύναμης και πλούτου για τους αφέντες της γης, τους ιμπεριαλιστές και το κεφάλαιο.

Γι αυτόν τον κόσμο της δουλειάς, που απογοητεύτηκε και μπλοκαρίστηκε από τις απατηλές προσδοκίες για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, που όμως πλημμυρίζει από οργή για την βάρος που του φόρτωσαν με τα μνημόνια, μονόδρομος είναι η αντίσταση και η διεκδίκηση. Είναι ο αγώνας ενάντια στη βαρβαρότητα και στην εξάρτηση. Ο αγώνας για δουλειά, δικαιώματα, μόρφωση, αξιοπρέπεια.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Σφεντόνα, Θεσσαλονίκη: Βιβλιοπαρουσίαση του "Οι αντάρτες δεν προσκυνούν"-Μάχες του ΕΛΑΣ και της ΟΠΛΑ στην κατεχόμενη Θεσσαλονίκη (1941-44), του Τ. Κατσαρού | Δευτέρα 30 Οκτώβρη, 7.00 μμ

0























Ο χώρος νεολαίας και πολιτισμού Σφεντόνα σας προσκαλεί στην παρουσίαση του βιβλίου του Τάσου Α. Κατσαρού

"Οι αντάρτες δεν προσκυνούν"
Μάχες του ΕΛΑΣ και της ΟΠΛΑ στην κατεχόμενη Θεσσαλονίκη (1941-44)
Εκδόσεις Διάδοση

Το βιβλίο θα παρουσιάσουν οι:
Στέλιος Αγκούτογλου, Αρχιτέκτονας
Γιώργος Κρεασίδης, Εκπαιδευτικός
Μπάμπης Νανακούδης, Υπεύθυνος Έκδοσης εφημερίδας “Χορτιάτης 570”
Θα παραστεί ο συγγραφέας. Συντονίζει ο Δ. Παυλίδης

Δευτέρα 30 Οκτωβρίου 2017 στις 7.00μμ
Ημέρα που πριν 73 χρόνια ο ΕΛΑΣ απελευθέρωσε την Θεσσαλονίκη
χώρος νεολαίας και πολιτισμού ΣΦΕΝΤΟΝΑ
Συγγρού 24, 2ος όροφος
steki-sfentona.blogspot
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ